Βασίλης Φράγκος

Ιατρός - Ψυχοθεραπευτής

Επιστήμη και Εσωτερισμός

 

Η εμπειρία της ψυχής στο γήινο πεδίο αρχίζει αμέσως μετά την γονιμοποίηση, οπότε προκύπτει το ζυγωτό κύτταρο, δηλαδή ο νέος ανθρώπινος οργανισμός! οι ξεχωριστές εμπειρίες της ζωής του καθενός μας θα δημιουργήσουν τελικά, ένα μοναδικό άτομο, μία μοναδική προσωπικότητα! Η προσωπικότητα είναι επίσης μία σύνοψη των μαθημάτων και βιωμάτων από τις προηγούμενες ζωές μας, του καθενός ξεχωριστά!  Έχουμε περιστατικά ψυχαναλυτικά, όπου οι άνθρωποι θυμήθηκαν τα τραντάγματα που ένιωσαν, όταν το ζυγωτό κύλησε στη σάλπιγγα, για να εμφυτευτεί τελικά στη μήτρα! Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, το ζυγωτό, χωρίς να έχει ακόμα σχηματίσει νευρικά κύτταρα, έχει αίσθηση του χρώματος του δικού του και του χρώματος του βλεννογόνου της μήτρας, όπου έχει εμφυτευθεί! Γνωρίζει ότι το χρώμα του είναι κίτρινο, και ότι το χρώμα του βλεννογόνου της μήτρας είναι καφεκόκκινο! Αυτά είναι και τα χρώματα που μας δίνουν οι φωτογραφίες, με μικροκάμερες, για το ζυγωτό και τον βλεννογόνο, όπου είναι εμφυτευμένο!

Μεταγενέστερα, όταν το ζυγωτό έχει εξελιχθεί σε εμβρυικό σώμα, το έμβρυο εγγράφει στην εμπειρία του, το ροδοκόκκινο χρώμα της σάρκας του! Όλα αυτά ισχύουν για τους πρώτους 3 μήνες ενδομητρίου ζωής, οπότε δεν υπάρχει νευρικό σύστημα. Κατά τον 3ο μήνα ενδομητρίου ζωής αρχίζει να δομείται το νευρικό σύστημα του εμβρύου, οπότε όλα τα ενδομήτρια ερεθίσματα αρχίζουν να γίνονται αντιληπτά μέσω αυτού. Όμως, για τα οπτικά-χρωματικά ερεθίσματα τα οποία αντιλαμβάνεται το έμβρυο, το αίνιγμα παραμένει! Τούτο, διότι μέσα στη μήτρα επικρατεί απόλυτο σκοτάδι και διότι τα μάτια του εμβρύου μέσα στη μήτρα είναι κλειστά!

Το νευρικό σύστημα συνεχίζει να δομείται μετά τον 3ο μήνα της εγκυμοσύνης, καθ' όλη τη διάρκεια αυτής και ολοκληρώνει την διαμόρφωσή του και την λειτουργικότητά του μέχρι το 3ο ή 4ο-5ο έτος της εξωμήτριας ζωής!

Το νευρικό σύστημα, επιστημονικά, θεωρείται ο φορέας και ο παραγωγός του ανθρώπινου ψυχισμού! δηλαδή της προσωπικότητας! της γήινης ταυτότητάς μας! Δεν υπάρχει πειστική και ολοκληρωμένη επιστημονική θεωρία, η οποία να εξηγεί πως υπάρχουν ψυχικές μνήμες και αντιλήψεις στο έμβρυο, πριν σχηματιστεί το νευρικό σύστημα αυτού! Αυτό το γεγονός είναι το πρώτο εύρημα και επιχείρημα στην άποψή μου, ότι δηλαδή είμαστε επιστήμονες, αλλά όχι αρκετά! Άρα, για να καλύψουμε τα κενά μας, χρειάζεται να προσφύγουμε στα φώτα, στις πληροφορίες του εσωτερισμού, πληροφορίες οι οποίες λαμβάνονται κατά τις ανώτερες Πνευματικές επικοινωνίες! 

Στον εγκέφαλο του νευρικού μας συστήματος μας ενδιαφέρουν τα εξής είδη κυττάρων, από άποψη ψυχοπαραγωγής:  

α) τα κύτταρα των πεδίων ανταμοιβής,  

β) τα κύτταρα των πεδίων τιμωρίας, και  

γ) τα κύτταρα παραγωγής της συνείδησης στην περιοχή του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου! Τα τελευταία κύτταρα αυτά ενεργοποιούνται λειτουργικά στο 100% της δυναμικότητας του πεδίου τους, γύρω στην ηλικία των 3, 4 ή 5 ετών της εξωμήτριας ζωής!  

Τα κύτταρα των πεδίων ανταμοιβής, με τη λειτουργία τους, παράγουν μέσα μας το ένστικτο της ζωής και τις ενεργειακές του εκφράσεις, δηλ. συναισθήματα (η κατάσταση της φωτ/φίας Β). Στη Φροϋδική θεωρία οι δυνάμεις αυτές, ονομάζονται δυνάμεις τύπου ''Ερως'' !  Η κατάσταση φωτ/φίας Β εκφράζει την φωτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης! την έκσταση της ζωής! 

Τα κύτταρα των πεδίων τιμωρίας, με τη λειτουργία τους παράγουν μέσα μας το ένστικτο του θανάτου και τις ενεργειακές του εκφράσεις, δηλαδή αρνητικά συναισθήματα, την φρίκη, την αποξένωση, την αλλοτρίωση! (κατάσταση φωτ/φίας Α). Αυτές είναι οι δυνάμεις, οι οποίες στη Φροϋδική θεωρία ονομάζονται δυνάμεις τύπου ''θάνατος''! Η κατάσταση φωτ/φίας Α εκφράζει την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης! Η κατάσταση φωτ/φίας Α είναι κακόβουλο λογισμικό και δηλητηριάζει την συνείδηση του ατόμου! αποτελείται από τα απωθημένα μέσα στο ασυνείδητό μας, τα οποία όμως είναι κυρίαρχα, διότι κινούν τα νήματα της ζωής, των αποφάσεων, των αντιδράσεών μας! είναι αυτά που μας έλκουν και μας κυβερνούν, ερήμην μας! με δύο λόγια: οι παλαιοί φόβοι διαταράσσουν την κρίση του σήμερα!

Είναι ανθρωπογενές στα πλαίσια του ΣΧΕΔΙΟΥ ζωής του ατόμου και του κάρμα! Ο Θεός θέλει να αγαπάμε και να ευτυχούμε! δηλαδή θέλει την κατάσταση φωτ/φίας Β! ο εαυτός μας όμως δεν θέλει τούτο! δηλ. θέλει την κατάσταση φωτ/φίας Α! θυμηθείτε τον εσωτερικό δολιοφθορέα! Να θυμάστε επίσης ότι δεν υπάρχει τιμωρία ή εύνοια από το θείον! ο Θεός δεν μας κρίνει! έχουμε ελεύθερη θέληση συνειδητής επιλογής! δηλαδή την ευθύνη! επιδιώκετε την ευθύνη χωρίς ενοχή! αγνοί = χωρίς ενοχή!

Οι δυνάμεις του ενστίκτου της ζωής και του ενστίκτου του θανάτου άγονται και φέρονται από τις εξωτερικές εμπειρίες του νέου ζωντανού οργανισμού! Οι δυνάμεις του ενστίκτου της ζωής ενεργοποιούνται και εδραιώνονται από βιώματα αγάπης και αποδοχής! είναι ενέργειες υψηλής συχνότητας δόνησης! Οι δυνάμεις του ενστίκτου του θανάτου ενεργοποιούνται και εδραιώνονται από βιώματα απόρριψης, εγκατάλειψης, μοναξιάς ή αποτυχίας. Με μία λέξη, βιώματα μίσους (έλλειψης αγάπης)! είναι ενέργειες χαμηλής συχνότητας δόνησης!

Τα κύτταρα της παραγωγής της συνείδησης έχουν σαν σκοπό λειτουργίας τους να εξισορροπούν τις δυνάμεις του ενστίκτου της ζωής με τις δυνάμεις του ενστίκτου του θανάτου, επ' ωφελεία του οργανισμού. Η ενέργεια αντίθεσης στη ζωή είναι η ίδια ενέργεια με εκείνη της κατάφασης στη ζωή! η διαφορά προκύπτει διότι περνάει από διαφορετική ενεργειακή Πύλη, για να έρθει στον κόσμο της υλικής εκδήλωσης, της διαχωριστικότητας, των ζευγών των ισορροπούντων αντιθέτων! έτσι, μπορεί να λειτουργεί στο υλικό πεδίο το παιγνίδι της ελεύθερης θέλησης-επιλογής μεταξύ: ζωής και θανάτου, Φωτός και σκότους, καλού και κακού, κλπ (δες και σελ. 3 της 3ης συνάντησης 2014-2015). 

Η συνείδηση του ανθρώπινου οργανισμού αρχίζει να λειτουργεί ολοκληρωμένα, κατά την ηλικία των 3-5 ετών της ζωής του ατόμου. Μέχρι τότε, η ψυχοδυναμική μεταξύ των ενστίκτων της ζωής και του θανάτου στο άτομο, είναι ανεξέλεγκτη. Το άτομο μαθαίνει σταδιακά  να χρησιμοποιεί τη συνείδησή του, σε όλη της τη δυναμικότητα μέχρι να φτάσει στην ηλικία της εφηβείας. Υποτίθεται θεωρητικά, ότι μέχρι  να φτάσει το άτομο στην ενηλικίωσή του, έχει προσλάβει όλες εκείνες τις πληροφορίες, με την εφαρμογή των οποίων θα συμπεριφέρεται σαν ώριμος ενήλικος! Στον κατώτερο (γήινο) νου είναι το υποσυνείδητο το οποίο καθορίζει τι θα εισέλθει και θα παραμείνει ως συνείδηση του ατόμου! Μάθετε να αρνείσθε την άρνηση της πραγματικής ζωής!

2 αρνήσεις = 1 κατάφαση!   Μη χάνετε την προοπτική σας! Σύμφωνα με τους νόμους της Λογικής, η άρνηση είναι πάντα ισχυρότερη της θέσης! έτσι, οι άνθρωποι, η ζωή, ο κόσμος πάνε μπροστά, προοδεύουν, εξελίσσονται! έτσι, λειτουργεί ο Νους! έτσι, ο κόσμος αλλάζει και βελτιώνεται μαζί με εμάς! Η γήινη εμπειρία παράγει: νου - συνείδηση - επίγνωση! Πνευματικότητα! δηλαδή η συνείδηση είναι παράγωγο           των 5 αισθήσεων, της λογικής, του συναισθήματος, της μνήμης και της φαντασίας!    

Μετά την διευκρινιστική αυτή παρένθεση, επιστρέφουμε στην ενδομήτριο διαμόρφωση του ανθρώπινου ψυχισμού.

Όταν το κύημα είναι επιθυμητό (τόσο συνειδητά όσο και υποσυνείδητα), τότε η μήτρα λειτουργεί ως αποδεκτική. Κατά την αποδεκτική μήτρα, το έμβρυο αισθάνεται μέσα της ευδαιμονικά και διαμορφώνει τρόπους λειτουργίας του εγκεφάλου του, όπου ενεργοποιείται και εδραιώνεται το ένστικτο της ζωής μέσα του! δηλ. ανθεί και λάμπει! δηλ. περιέρχεται στην κατάσταση φωτ/φίας Β του βιβλίου μου. Όταν το κύημα δεν είναι επιθυμητό, για οποιονδήποτε λόγο (είτε συνειδητά, είτε υποσυνείδητα), τότε η μήτρα ενεργεί ως απορριπτική. Κατά την απορριπτική μήτρα, το έμβρυο αισθάνεται μέσα της πολύ δυσάρεστα! δηλαδή έχει βίωμα οδυνηρού θανάτου! δηλαδή αρχίζει να διαμορφώνει τρόπους λειτουργίας του εγκεφάλου του όπου ενεργοποιείται και εδραιώνεται μέσα του το ένστικτο του θανάτου! δηλαδή μαραίνεται και σκιάζεται! δηλαδή αρχίζει να διαμορφώνεται άνθρωπος με μειωμένες αντοχές! δηλαδή περιέρχεται στην κατάσταση της φωτ/φίας Α του βιβλίου μου! ένας εύθραυστος και αυτοκαταστρο-φικός άνθρωπος χωρίς ικανότητα να ξεπερνάει τις κρίσεις! χωρίς να είναι ψυχικά ανθεκτικός! όπου, η ανάγκη του για ηδονή και ασφάλεια υπερισχύει των επιταγών της ενηλικίωσής του! Αντιλαμβάνεστε ήδη, υποθέτω, γιατί η προγενέθλια ζωή στη μήτρα καθώς και ο τρόπος τοκετού, ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ για τη μετέπειτα ζωή του ατόμου και για την κοινωνία ολόκληρη! Το ίδιο το Πνεύμα επεσήμανε τούτο, σε κάποιο από τα μαθήματά του!   

Μέσω της εμπειρίας της απορριπτικής μήτρας, η οποία είναι μηχανισμός άρνησης ζωής, ξεκινάει να διαμορφώνεται ήδη από την κυοφορία, ο μηχανισμός του προβλήματος! του προβλήματος-βιώματος ότι ''αν δεν είσαι όπως σε θέλω, θα πεθάνεις βασανιστικά!" δηλαδή θα περιέρχεσαι στην κατάσταση της φωτ/φίας Α. Έτσι, αρχίζουν να φυτεύονται στον εγκέφαλο του νέου οργανισμού τα προγράμματα αγωνίας, τύψεων, ντροπής και ενοχής! αναστολών και περιοριστικών πεποιθήσεων! περιοριστική πεποίθηση είναι το εμπόδιο που βάζεις ο ίδιος στο δρόμο σου! Έτσι, οι άνθρωποι μαθαίνουν από τα θεμέλιά τους να τιμωρούν και να τιμωρούνται, να υποτάσσουν και να υποτάσσονται, ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ! Μεγάλο μέρος των πράξεών μας είναι ασυνείδητο! όλοι βασανίζονται από το παρελθόν τους! συνειδητοποιήστε το και ξεπεράστε το!  

Αυτό συνεχίζεται συνήθως κατά την οδυνηρή εμπειρία του τοκετού (το τραύμα της γεννήσεως) και μεταγενεθλίως με τη στάση των γονέων και το είδος της ανατροφής! Η κοινωνία δρα συνήθως, ως μήτρα απορριπτική και σπανίως ως μήτρα αποδεκτική! Τοιουτοτρόπως, οι πολλές επαναλήψεις της προαναφερθείσης αρνητικής εμπειρίας, διαμορφώνουν την συνήθεια λειτουργίας του εγκεφάλου! Έτσι, θεμελιώνεται ένας πολιτισμός τύψεων, ντροπής, ενοχής, υπαρξιακής κρίσης οντότητος και αγωνίας! Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αρχίζει ενδομητρίως ήδη να σχηματίζεται ο εσωτερικός δολιοφθορέας και το λανθασμένο σύστημα αυτοελέγχου στον άνθρωπο (φωτ/φία Α). Ο εσωτερικός δολιοφθορέας δεν είναι πρόσωπο, είναι έννοια η οποία περιγράφει τις συνέπειες της εγκατάστασης της ενέργειας αντίθεσης στη ζωή μέσα μας! Το λανθασμένο σύστημα αυτοελέγχου σημαίνει ότι το ''νομίζω'' μας δε συμπίπτει με την πραγματικότητα, δηλαδή είναι ένα σύστημα αυτοεξαπάτησης! εξαιτίας του συστήματός μας αυτοεξαπά-τησης, οι παμπλείστοι από εμάς έχουμε μία στρεβλή-παραμορφωμένη αντίληψη της πραγματικότητας! του κόσμου γύρω μας και του εαυτού-  -Εαυτού μας! Είδαμε αυτά τα θέματα εκτενέστερα στην 3η συνάντησή μας, του 2013-2014.                                                                                                                                

Slogan: ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΥΒΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ! 

Οι εμπειρίες και οι αναμνήσεις της ενδομήτριας ζωής μας (όπως και του τοκετού μας) αποτελούν το βαθύ ασυνείδητό μας κατά τις επιστημο-νικές αντιλήψεις! Στα βιώματα της απορριπτικής του φύλου μήτρας οφείλεται η φιλομοφιλία (ΦΟΦ). Η ΦΟΦ διάθεση οφείλεται στο ότι το έμβρυο εσωτερικεύει (κάνει δική του) την θέληση της μήτρας, υποκύπτει στη θέληση της μήτρας, η οποία του επιβάλλει με φρικτά οδυνηρό τρόπο το εξής γεγονός: ότι δηλ. ''αν δεν είσαι όπως σε θέλω, θα πεθάνεις με φρικτά οδυνηρό τρόπο! και σε θέλω να έχεις φύλο αντίθετο από το φυσιολογικό σου''! Έτσι, η ελεύθερη βούληση του εμβρύου σταδιακά δοκιμάζεται, υπονομεύεται, ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ! Η εξωτερική θέληση της απορριπτικής μήτρας επί του εμβρύου εσωτερι-κεύεται δια της επανάληψης του απορριπτικού βιώματος! το έμβρυο υποκύπτει στη θέληση της μήτρας! Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ! Οι μνήμες της ενδομητρίου ζωής (βαθέος ασυνειδήτου, επιστημονικά) ανασύρονται στο συνειδητό πάρα πολύ δύσκολα! Μία λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι η ψυχανάλυση με ΥΠΝΩΣΗ! Οι ψυχές των ΦΟΦ ανήκουν σε ειδική κατηγορία ψυχών, οι οποίες δεν έχουν ξεκάθαρα αποφασίσει-κατασταλάξει αναφορικά με το φύλο το οποίο προτιμούν να έχουν κατά την ενσάρκωσή τους!                                                                                                                               

 

ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΒΙΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗΣ ΜΗΤΡΑΣ, επιστημονικά. Τόσο η μητέρα, όσο και ο πατέρας να χαϊδεύουν τρυφερά την κοιλιά της εγκύου και να λένε λόγια αγάπης και αποδοχής στο έμβρυο ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ! Το έμβρυο αντιλαμβάνεται τα χάδια και τα λόγια και ενεργοποιείται το ένστικτο της ζωής μέσα του (φωτ/φία Β)! Να υπάρχει εκ προοιμίου αποδοχή του όποιου φύλου του και να του το λένε ρητά! Να υπάρχει αποφυγή απορριπτικών εκφράσεων για το έμβρυο, ιδίως αν είναι κορίτσι! Το έμβρυο τις ακούει και τις αισθάνεται γενικότερα! Να λαμβάνεται πρόνοια ούτως ώστε η εγκυμοσύνη να διατρέχεται υπό συνθήκες ηρεμίας και οικογενειακής- κοινωνικής γαλήνης και ειρήνης!                              

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΙΩΜΑΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗΣ ΜΗΤΡΑΣ, ΜΕΤΑΓΕΝΕΘΛΙΩΣ, επιστημονικά. 

-μέσω υπνωτικής αναδρομής στην ενδομήτριο ζωή!

-μέσω του jogging, το οποίο πολλάκις αποδεικνύεται εξαιρετικά θεραπευτικό, μέσω παραγωγής ενδορφινών, ιδίως σε κατάθλιψη ένεκα απορριπτικής μήτρας! 

-ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ, μέσω εμβρυομητρικής συμβουλευτικής κατά την κύηση!

 

Τώρα θα μιλήσουμε για τη διαχείριση της παιδικής ψυχής κατά τη φάση ανάπτυξής της, διαμέσου του συμβατικού τοκετού. Κατά τον συμβατικό τρόπο γέννησης σήμερα, το φυσιολογικό νεογνό περνάει ξαφνικά από τον ενδομήτριο παράδεισο της ασφαλούς ευδαιμονίας (φωτ/φία Β), στην κόλαση και τον τρόμο του ηχητικά εκκωφαντικού γι'αυτό κόσμου μας! κόσμου επίσης καυτερά παγερού, για τις συνήθειές του μέχρι τώρα! κόσμου, όπου σαν πρώτη εμπειρία από αυτόν, βιώνεται η επώδυνη ασφυξία (βιώνω = αισθάνομαι)! ασφυξία που προκαλείται στο νεογέννητο από τον απότομο αποχωρισμό του από την μητέρα του. Τούτο συμβαίνει με την άμεση διατομή της ομφαλίδας που το συνέδεε μαζί της, πριν αρχίσει να αναπνέει αυτοδύναμα με τα πνευμόνια του! δηλαδή διαμορφώνεται ήδη μία ανεπαρκής σχέση με τους άλλους! δηλαδή το άτομο μαθαίνει ήδη, μέσω αυτής, να αισθάνεται αβοήθητο και ανήμπορο! (φωτ/φία Α). Αυτά τα βιώματα και άλλα όμοια, συνιστούν το λεγόμενο ΤΡΑΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ. Αυτό παράγει στην ψυχή του παιδιού, το λεγόμενο πρωταρχικό άγχος! άγχος που είναι η συνέχεια του ενδομητρίου άγχους (ορισμός). Η ψυχική αυτή δοκιμασία είναι καθοριστικής σημασίας για την θεμελίωση της ποιότητας του ψυχισμού του παιδιού, σε συνάρτηση πάντα με το ιστορικό της ενδομήτριας εμπειρίας του, όπως την περιγράψαμε αμέσως προηγουμένως. 

Το νεογέννητο είναι ένα πλάσμα ήδη ικανό, να οργανώνει ενεργά γνωστικές και νοητικές διαδικασίες! διαδικασίες αντίστοιχες βέβαια, με το επίπεδο της αρχικής του αυτής φάσης ανάπτυξης. Αυτή η φάση αποτελεί καθοριστική συνέχεια ενός υπαρξιακού, εξελικτικά, συνεχούς το οποίο άρχισε ήδη ενδομητρίως, καθώς είπαμε. Το υπαρξιακό αυτό συνεχές δηλ. η ψυχή-προσωπικότητά του, η γήινη ταυτότητά του, θα διαμορφώνεται αδιάλειπτα, εφεξής, από τις συνθήκες ζωής και θα τελειώσει με τον εγκεφαλικό θάνατο του οργανισμού. Ένα υπαρξιακό εξελικτικά συνεχές, όπου όλα ενσωματώνονται (στηρίζονται) στα προηγούμενά τους και διαμορφώνουν ιδίως το συναισθηματικό πεδίο. Το κάθε τι χτίζεται και στηρίζεται σε προηγούμενα γεγονότα και σε δυναμική σχέση με αυτά (συνεργική ή ανταγωνιστική). Να γίνει κοινό κτήμα και βίωμα όλων η ακόλουθη αλήθεια: ''Ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος οικοδομεί την εμπειρία του, προσδιορίζει την διάθεση και την συμπεριφορά του''. Τοιουτοτρόπως, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι ο ψυχισμός του ανθρώπου, η ψυχή του (προσωπικότητά του), παράγεται (εκκρίνεται) από τον εγκέφαλό του, όπως εκκρίνεται η χολή (και οι ποιότητές της) από το συκώτι. Κάθε συνθήκη στο μέλλον που θα  προκαλεί ανάλογο αίσθημα εγκατάλειψης από την μητέρα, όπως εκείνο του ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ και κατ' επέκταση από το ψυχολογικό  της ανάλογο, όπως είναι το κοινωνικό σύνολο (η κοινωνία) θα ισοδυναμεί για το παιδί με αίσθηση κινδύνου θανάτου (αγωνία, φόβος, άγχος). Το αίσθημα τούτο προκαλεί αναβίωση του  πρωταρχικού άγχους, ανασφάλεια και κατάθλιψη. To πρωταρχικό άγχος περιλαμβάνει και το βίωμα της εγκατάλειψης, που επιβιώνει ακόμη κι αργότερα, όταν λογικά, δεν μας έχει εγκαταλείψει κανείς! Είναι ένα αίσθημα (βίωμα) θανάτου που επιβιώνει διαχρονικά! Μεγάλο μέρος των πράξεών μας είναι ασυνείδητο! όλοι βασανίζονται από το παρελθόν τους! συνειδητοποιήστε το και ξεπεράστε το, με συνειδητή λογική διαχείριση!

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να ανακαλύπτεις την αλήθεια, καθώς αυτό επιλύει το παρελθόν! η ανακάλυψη της αλήθειας του παρελθόντος, βάζει επίσης το μέλλον σε ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ! έτσι, αρχίζεις να έχεις την εύλογη αυτοπεποίθηση - εύλογη αυτοεκτίμηση, τον εύλογο αυτοσεβασμό που αξίζεις! Με δύο λόγια: Ο συμβατικός τοκετός ενεργοποιεί συνήθως το ένστικτο του θανάτου (φωτ/φία Α) στα νεογέννητα, δηλαδή ενεργοποιεί μέσα μας την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης!  Ενεργοποιεί και εμπεδώνει στο άτομο το αίσθημα της ενοχής, που ξεκίνησε με το βίωμα της απορριπτικής μήτρας.

Υπάρχει φυσιολογικός φόβος και μη φυσιολογικός φόβος! ο φυσιολογικός φόβος υπηρετεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης του ατόμου! κάθε άλλος φόβος, είναι μη φυσιολογικός φόβος!  πχ  η ενοχή,  οι αναστολές, οι περιοριστικές πεποιθήσεις κλπ. Στις σειρές αυτών των ομιλιών, όταν μιλάμε για φόβο, εννοούμε τον μη φυσιολογικό φόβο! αντίδοτό του είναι και οι λέξεις ΑΚΥΡΩΣΤΕ-ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΤΕ, επαναληπτικά!  Η ενοχή = ο φόβος του παιδιού ότι θα χάσει την αγάπη της μήτρας, μητέρας του, των γονέων του, και διαμορφώνει ανάγκη αυτοτιμωρίας! αυτοτιμωρίας λόγω αναπαραγωγής διδαγμένης αντίληψης, ενδοστρεφούς! δηλ. από την αρχή της ζωής τα πράγματα δεν πάνε καλά! Από την θεμελίωση του ψυχισμού του παιδιού, αρχίζει η έχθρα του παιδιού απέναντι στον κόσμο και στον εαυτό του! Το προαναφερθέν οργανωτικό πρότυπο του ψυχισμού στέκεται σαν ένα από τα κύρια εμπόδια στην αγάπη του ανθρώπου για τον συνάνθρωπο! (ο άνθρωπος γίνεται λύκος για τον συνάνθρωπο και η κόλαση είναι πάντα οι άλλοι)!

Γενικά η προαναφερθείσα κατάσταση εμποδίζει ή αποκλείει τελείως την πρόοδο της ανθρώπινης κοινωνικότητας και ευφυΐας! διότι έτσι, τίθενται οι βάσεις της ''νευρωσικής ηλιθιότητας''. Ο άνθρωπος και το περιβάλλον του βρίσκονται σε σχέσεις αμοιβαίας προσαρμογής! Αυτόματα και υποσυνείδητα έχουμε ακατάσχετη ροπή να επαναλαμβάνουμε και να αναπαράγουμε αυτό που κάποτε μας πρωτοέμαθαν! Η ζωή στο ψυχικό--υπαρξιακό επίπεδο είναι σαν μία παρτίδα σκάκι! η πρώτη κίνηση (ενδομήτριος εμπειρία και τρόπος τοκετού) μπορεί να κάνει το άτομο τρωτό ή άτρωτο σε όλη την παρτίδα! άτομο με αυξημένες ή μειωμένες ψυχο-σωματικές αντοχές! Το πρωταρχικό άγχος λησμονείται, απωθείται στο ασυνείδητο! όμως αναβιώνει σε κάθε καμπή της μετέπειτα ζωής του οργανισμού! δηλαδή οποτεδήποτε είναι εν όψει μία οδυνηρή αλλαγή συνθηκών ζωής (π.χ. ανεργία, οικονομικές ή επαγγελματικές δυσχέρειες, οικογενειακές απώλειες, εγκατάλειψη από αγαπημένα πρόσωπα κλπ), οπότε εκδηλώνονται οι μειωμένες ψυχο-σωματικές αντοχές του ατόμου! δηλαδή ανικανότητα να ξεπερνάει τις κρίσεις!      

ΤΩΡΑ, πως προλαμβάνονται τα δεινά συνεπεία του συμβατικού τοκετού  στα πλαίσια της διαχείρισης της παιδικής ψυχής, κατά τη φάση ανάπτυξής της. Η λύση είναι η εφαρμογή του τοκετού κατά τη φιλοσοφία του ιατρού Leboyer. Τεχνική περιγραφή: Αντί για βάναυσο, απειλητικό και αγωνιώδες ξερίζωμα του παιδιού από την μητέρα του, προσφέρεται ένας βαθμιαίος, προσαρμοστικός τρόπος αποχωρισμού! δηλαδή η ομφαλίδα κόπτεται, ενώ το παιδί έχει τοποθετηθεί πάνω στην κοιλιά της μητέρας του και ενώ το παιδί έχει αρχίσει, ήδη να αναπνέει με τα δικά του πνευμόνια! Έτσι, αποφεύγεται το φρικαλέο και καταστροφικό βίωμα της ασφυξίας! Τα προηγούμενα ακολουθούνται από ένα χλιαρό λουτρό, που διαρκεί όσο το παιδί θέλει να παίζει με το νερό! Παράλληλα στον χώρο επικρατεί χαμηλός φωτισμός για να μην εκτυφλώνεται το παιδί! επίσης οι συνομιλίες γίνονται χαμηλόφωνα, για να μην τρομάζει το παιδί! επίσης το παιδί δεν κρατιέται ποτέ ανάποδα, και τέλος, το παιδί δεν απομακρύνεται από την μητέρα του, μετά τον τοκετό! 

Έτσι, θεμελιώνεται στο παιδί η ψυχοδυναμική (το οργανωτικό πρότυπο ψυχισμού) της φωτ/φίας Β. Τούτο θα έχει την τάση να συνεχιστεί σε όλη τη ζωή του ατόμου, με εξαιρετικά ευεργετικές συνέπειες, για όλους και για όλα, ανθρώπους και έργα τους! Έτσι, η αγάπη που εφαρμόζεται κατά τα ανωτέρω διαλύει το φόβο, ξεπλένει το φόβο ο οποίος πιθανόν να είχε παραχθεί από βιώματα απορριπτικής μήτρας!  Έτσι, η φωτεινή πλευρά αντιρροπεί τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης! Ταύτα, διότι το ουσιαστικό μέρος της προσωπικότητάς μας προέρχεται από το περιβάλλον μας, εσωτερικευμένο μέσω της λειτουργίας του νευρικού μας συστήματος. Η πρόοδος του ανθρώπου δεν ταυτίζεται πλέον, μόνο με την τεχνολογική του ανάπτυξη, αλλά και με τις ψυχοκοινωνικές μεθόδους που προτείνουμε εδώ! Με τις μεθόδους κοπτοραπτικής του DNA, επίσης!  Ο τοκετός κατά Leboyer  θεμελιώνει την ψυχική δυνατότητα να καλυτερέψουν οι άνθρωποι και η κοινωνία τους, τόσο παραγωγικά, όσο και ηθικά! Με δύο λόγια, ο τοκετός κατά Leboyer θεμελιώνει, παράλληλα με την αποδεκτική μήτρα και ενισχύει (εδραιώνει) την εκδήλωση του ενστίκτου της ζωής στον άνθρωπο (φωτογραφία Β)! την φωτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης!  Βλέπουμε λοιπόν ότι με λίγη καλή θέληση και σύνεση, πολλά μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο και μάλιστα χωρίς χρήματα! Διασπείρετε λοιπόν την ιδέα-πληροφορία για τα οφέλη του τοκετού κατά Leboyer! Είναι καλύτερα να προλαμβάνουμε, παρά να θεραπεύουμε! η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη!   

                                                                                                          

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ. 

α) Η ικανή προς τούτο ψυχοθεραπευτική βοήθεια! αυτή, μπορεί να καταστήσει το πάσχον άτομο ικανό να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτογνωσία! δηλαδή κατανόηση αυτού που πραγματικά του συμβαίνει! μέσω αυτής να κάνει συνειδητή, λογική διαχείριση του προβλήματός του! δηλαδή η νόησή του να κυβερνήσει-ρυθμίσει το συναίσθημά του! δηλαδή να υπερβεί τον εαυτό του! δηλ. την ανεπάρκειά του (αδυναμία του)!   

Η πεμπτουσία της δύναμης είναι η ικανότητα να συνειδητοποιεί κάποιος την αδυναμία του και να αγωνίζεται συνειδητά-σχεδιασμένα, να την υπερβεί! Το αντίθετο είναι η πεμπτουσία της αδυναμίας! Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς πεπρωμένο! άρα, η  κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα! είμαστε αυτό που κάνουμε, για να αλλάζουμε αυτό που είμαστε! έτσι, ο άνθρωπος αναπτύσσεται σκαρφαλώνοντας στους ίδιους τους ώμους του! 

β) Η υπνωτική αναδρομή στις συνθήκες τοκετού του ατόμου και η εξ αυτής βοήθεια!

γ) Μέσω του jogging το οποίο αποδεικνύεται πολλάκις, εξαιρετικά θεραπευτικό! ιδίως σε κατάθλιψη! μέσω της παραγωγής ενδορφινών!

 

Τώρα, θα μιλήσουμε για την διαχείριση της παιδικής ψυχής κατά την φάση ανάπτυξής της, διαμέσου της βρεφικής ηλικίας. Η βρεφική ηλικία διαρκεί από την γέννηση μέχρι 1,5 έτους περίπου. Αυτή η πρώτη περίοδος της ζωής του νέου οργανισμού είναι εξαιρετικά κρίσιμη για όλη τη διάρκεια της ατομικότητάς του! Τόσο συναισθηματικά, όσο και νοητικά!  Όλα σχετίζονται με την λειτουργική ωρίμανση του νευρικού συστήματος του βρέφους. Ορισμένες πρώιμες αποστερήσεις στη ζωή του βρέφους, όπως ο αποχωρισμός από την μητέρα του ή ο μη θηλασμός του, ή ο κακός απογαλακτισμός του προξενούν μακροπρόθεσμα, βαθύτατες συνέπειες επί της μετέπειτα κοινωνικής συμπεριφοράς του ατόμου! επίσης και επί της ψυχικής  και σωματικής του υγείας! (κατάσταση φωτ/φίας Α).

Σας θυμίζω, ότι αυτά μπορεί να ενισχύσουν τα αρνητικά οργανωτικά πρότυπα λειτουργίας του εγκεφάλου!  πρότυπα ένεκα προηγηθείσης εμπειρίας απορριπτικής μήτρας και συμβατικού ή δύσκολου τοκετού! δηλαδή την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης! Κατά την βρεφική ηλικία, το άτομο εξαρτάται αποκλειστικά από τις φροντίδες των γονέων του και κατ’εξοχή της μητέρας του! Η μητέρα εκλαμβάνεται από το βρέφος, δια του θηλασμού, ως ένα τμήμα του εαυτού του, το οποίο του παρέχει εσωτερική θαλπωρή και του καταπραΰνει τον πόνο! δηλ. του παρέχει ψυχική πληρότητα, παραγόμενη από εσωτερική ικανοποίηση! (κατάσταση φωτ/φίας Β)! Με την πάροδο του χρόνου, το βρέφος διαχωρίζεται σταδιακά και γίνεται ένα άλλο πρόσωπο! Η εξαρτησιακή αυτή σχέση του βρέφους δρα καθοριστικά στην ποιότητα που θα έχουν οι σχέσεις του με τους άλλους, δηλ.τον κόσμο! Από αυτή την κατάσταση διαμορφώνονται δυνάμεις ψυχικές, (τρόποι συναισθημάτων και τρόποι σκέψης),  που θα συναποτελέσουν την προσωπικότητά του! - [η προσωπικότητα είναι μέρος της ψυχής! η λειτουργία της ψυχής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την λειτουργία της προσωπικότητας! Η προσωπικότητα (σκέψεις, συναισθήματα, φόβοι) αντανακλά ενέργειες της ψυχής!]- προσωπικότητα που θα επιτρέπει προσαρμογή ή όχι στην κοινωνία. Αν η προσαρμογή του θα είναι προσανατολισμένη, μόνο για την εγωιστική του ικανοποίηση (φωτ/φία Α) (εγωισμός = φόβος) ή αν θα είναι προσανατολισμένη στην ικανοποίηση των αναγκών του μέσα στα πλαίσια των αναγκών των άλλων (φωτ/φία Β), δηλ. ενεργοποιείται η φωτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, μέσα του! Μεγάλο μέρος των πράξεών μας είναι ασυνείδητο!  Όλοι βασανίζονται από το παρελθόν τους! συνειδητοποιείστε το και ξεπεράστε το, καθώς προείπαμε!

Γενικό συμπέρασμα: η επιστήμη ασχολείται με την έννοια της προσωπικότητας, ενώ ο εσωτερισμός ασχολείται με την έννοια της αθάνατης ψυχής! η έννοια της ψυχής περιέχει την έννοια της προσωπι-κότητας! της γήινης ταυτότητας! του χαρακτήρα! ο χαρακτήρας είναι τα πρότυπα σχέσεων με τους άλλους! αλλαγή χαρακτήρα σημαίνει αλλαγή κατά τις σχέσεις του ανθρώπου με τους άλλους! ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, μπορεί να αλλάζει προς το καλύτερο με την ψυχοθεραπεία! Η ψυχοθεραπεία κάνει τον άνθρωπο υγιέστερο κατά την σχέση του με τους άλλους, όχι όμως ηθικότερο! αυτή είναι η επιστημονική άποψη σήμερα!     

 

Το παιδί γεννιέται από τη κοιλιά, ο άνθρωπος από την αγκαλιά! Στα πλαίσια αυτά, το ζήτημα του θηλασμού είναι κεφαλαιώδες! ας το δούμε αναλυτικότερα: Όταν το βρέφος δεν θηλάζει, συμβαίνουν πράγματα που είναι αντίθετα με εκείνο που συμφέρει τη μητέρα, το παιδί και την κοινωνία σαν σύνολο! Όταν το βρέφος δεν θηλάζει, στον ψυχικό τομέα συνεχίζεται να επάγεται και να εδραιώνεται στην ψυχή του παιδιού, την προσωπικότητά του, γήινη ταυτότητά του η αρνητική ψυχοδυναμική! ψυχοδυναμική που ανεφέρθη στην απορριπτική μήτρα και στον συμβατικό τοκετό! Τούτο, διότι λείπουν οι εμπειρίες στοργής και αγάπης που θα δημιουργούσαν κατά τον θηλασμό αντιρροπιστικές δυνάμεις στην κατάσταση φωτ/φίας Α του ψυχισμού! δηλ. η φωτ/φία Β να αντιρροπεί τη φωτ/φία Α. (σας θυμίζω ότι, συνοπτικά, η Αγάπη διαλύει τον φόβο, η Αγάπη ξεπλένει τον φόβο, σε όλες τις φάσεις της ζωής του ανθρώπου)! Ο φόβος είναι ο αίτιος των μειωμένων ψυχο-σωματικών αντοχών του ανθρώπου! Οι σωματικές ασθένειες είναι κι αυτές ψυχικές εκδηλώσεις!  η σωματική υγεία εξαρτάται άμεσα από την ψυχική κατάσταση!   Στην προαναφερθείσα κατάσταση φωτ/φίας Α σπέρνεται ένα μεγάλο μέρος των αιτίων της μάστιγας των ναρκωτικών! 

Συμπέρασμα: ο καθολικός θηλασμός είναι αναγκαίος! Κατά την βρεφική ηλικία, δεν πρέπει το βρέφος να μένει τελείως μόνο του, χωρισμένο από την μητέρα του, πέραν των 20' λεπτών! εκτός αν ακούει ή οσμίζεται ή βλέπει την μητέρα του σε άλλο δωμάτιο! Η αίσθηση εγκατάλειψης του βρέφους, γεννά σε αυτό αίσθημα καταδίκης του σε θάνατο! δηλαδή η μοναξιά του βρέφους συνεπάγεται τον κίνδυνο ενός νέου τραύματος της γεννήσεως! (φωτ/φία Α). Αν χρειαστεί οπωσδήποτε να απουσιάσει η μητέρα για πολλές ώρες, ας αφήνει κοντά στο λίκνο του βρέφους, ρούχα ή εσώρουχά της, φορεμένα προσφάτως. Η οσμή της μητέρας δίνει αίσθημα ασφάλειας, η οποία είναι καίρια αναγκαία και μεγάλη δύναμη εξέλιξης για το βρέφος! (φωτ/φία Β). Είναι επίσης ασφαλέστερο για την ψυχική ανάπτυξη του παιδιού, την προσωπικότητά του, γήινη ταυτότητά του κατά την διάρκεια του 1ου έτους της ζωής του, ότι ''όταν το μωρό κλαίει, θα πρέπει να αγκαλιάζεται άμεσα από την μητέρα του και όχι να αφήνεται να σκάει στο κλάμα"! Το παιδί λειτουργεί όπως οι γονείς το συνηθίζουν. Το μωρό έχει μεγάλη ανάγκη να κρατηθεί πολύ στην αγκαλιά και να χαϊδεύεται πολύ σε όλη την επιφάνεια του δέρματός του για να μπορέσει να μάθει που αρχίζει ο εαυτός του και που τελειώνει ο κόσμος γύρω του! δηλαδή τα όριά του! Το σημείο ισορροπίας σε όλες τις φάσεις ανατροφής ενός παιδιού, είναι το εξής: όχι στην αναίτια στέρηση, όχι στην υπερβολική γενναιοδωρία! Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε, ότι όταν το μωρό θηλάζει, μαθαίνει να αποκτά ενσυναίσθηση, δηλαδή ικανότητα να έρχεται στη θέση του άλλου και να καταλαβαίνει πως αισθάνεται ο άλλος! δηλαδή να θεμελιώνει συναισθηματική νοημοσύνη! Όταν το μωρό θηλάζει από μπιμπερό, αυτή η λειτουργία δεν ενεργοποιείται! Αντιθέτως, μας κάνει κανίβαλους αισθηματίες, δηλ. ανθρώπους χωρίς κατανόηση και χωρίς συμπόνια = το κακό! σε όλες τις ηλικίες ανατροφής των παιδιών χρειάζονται ΟΧΙ ΑΡΕΣΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ! δηλαδή γονείς που δείχνουν Αγάπη, αποδοχή, αναγνώριση, ενθάρρυνση και διδάσκουν στο παιδί τα όρια της ζωής-πραγματικότητας σε κάθε ηλικία! δηλ. να ξέρουν να δυσαρεστούν το παιδί, όταν χρειάζεται!     

Όσον αφορά την σχέση της διανοητικής ανάπτυξης του βρέφους με τον τρόπο ανατροφής, συμβαίνει το εξής: Η πτωχεία ερεθισμάτων, οδηγεί σε πτωχεία διανοητική το συγκεκριμένο εκάστοτε βρέφος-αυριανό άτομο!  

Η ισχύουσα εξίσωση είναι η εξής: ερέθισμα = πληροφορία = ευφυΐα.   

Πρόληψη των διαταραχών της βρεφικής ηλικίας: δεν φθάνει να αγαπά κάποιος, πρέπει και να γνωρίζει να αγαπά σωστά! Γι'αυτό οι παιδίατροι, οι ψυχοπαιδαγωγικοί σύμβουλοι και οι σχολές γονέων είναι αναγκαίοι, ως πηγές χρήσιμης γνώσης!  

Θεραπεία διαταραχών σε ενηλίκους: όσα ακριβώς είπαμε ότι ισχύουν και με τα απωθημένα του προβληματικού τοκετού! Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς  πεπρωμένο! άρα, η κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα!                      

                  

Τώρα θα μιλήσουμε για την διαχείριση της παιδικής ψυχής, κατά την φάση ανάπτυξής της, διαμέσου της νηπιακής ηλικίας! Η νηπιακή ηλικία διαρκεί από 1,5 έτους έως και 4 ετών της ζωής. Κατ' αυτήν ολοκληρώνεται ο βασικός προγραμματισμός του εγκεφάλου και αρχίζει ο καθαυτό προγραμματισμός του! αυτά στερεώνονται πάνω σε όσα συντελέστηκαν ήδη κατά την ενδομήτριο ζωή, τον τοκετό και την βρεφική ηλικία! Όπως και οι προγενέστερες φάσεις, περιλαμβάνει δύο σκέλη, το συναισθηματικό και το νοητικό! 

Στον συναισθηματικό τομέα γίνονται τα εξής: ολοκληρώνεται και παίρνει την οριστική του μορφή το βασικό σύστημα λειτουργίας, που αναφέρεται στην ικανότητα και τον τρόπο του ατόμου να επικοινωνεί με τους άλλους ανθρώπους! Το στάδιο αυτό συμπίπτει με την συγκέντρωση του ενδιαφέροντος της μητέρας στις απεκκριτικές λειτουργίες του παιδιού, δηλ. την ούρηση και την αφόδευση! Αν η μητέρα προσπαθήσει να μάθει στο παιδί να ελέγχει τις απεκκρίσεις του πριν το νευρικό του σύστημα αναπτυχθεί αρκετά! αρκετά ώστε να του επιτρέπει να κατορθώσει κάτι τέτοιο και να ειδοποιεί σχετικά, τότε θα προκαλέσει στο παιδί μεγάλα προβλήματα! προβλήματα μειωμένων ψυχοσωματικών αντοχών! δυστυχώς, αυτό συμβαίνει συνήθως! Έτσι προκαλούνται η δυσκοιλιότητα και τα προβλήματα αποδοχής της σεξουαλικής ηδονής και λειτουργίας! η λεγόμενη πρωκτικότης! πχ  η αίσθηση ότι "το σεξ είναι αμαρτία, είμαι αμαρτωλός (ή)!" ή ότι το σεξ είναι κάτι βρώμικο!  Έτσι εδραιώνεται στην ψυχή του παιδιού η ενοχή και το κακό της! θυμηθείτε όσα είπαμε προηγουμένως για την ενοχή. Μεγάλο μέρος των πράξεών μας είναι ασυνείδητο! όλοι βασανίζονται από το παρελθόν τους! συνειδητοποιείστε το και ξεπεράστε το, καθώς προείπαμε! Το παρελθόν μας στοιχειώνει αν δεν το αντιμετωπίσουμε!

Slogan: μην κρύβεσαι από τον εαυτό σου! Αγωνιστείτε να βρείτε το κουράγιο της παραδοχής-αποδοχής και το σθένος της αντίδρασης, υγιώς, σε αυτό που σας συμβαίνει! μη φοβάστε να κατανοήσετε τον εαυτό σας! η αλήθεια, όσο πικρή κι αν είναι παραμένει προτιμότερη από τις ψευδαισθήσεις! οι ψευδαισθήσεις ενεργούν σαν ναρκωτικές ουσίες! εξασκηθείτε να εκφράζετε θετική, εξυψωτική αλήθεια! κάνετε τα λόγια σας την πραγματικότητά σας! Αν κάποιος αποδεχτεί το πρόβλημά του, μπορεί να το αντιμετωπίσει και να το επιλύσει!  ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε τους δαίμονές μας είναι να τους αντιμετωπίσουμε, κατά πρόσωπο και σχεδιασμένα! Μάθετε να παλεύετε ενάντια σε αυτό που σας συμβαίνει και που οδηγεί εσάς και, ενδεχομένως, όλη την οικογένειά σας στο χάος και στην απόγνωση! Αποδεχτείτε ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένη μοίρα! ότι ο άνθρωπος είναι ορθάνοιχτος σε ελεύθερες επιλογές δράσης! 

Δυστυχώς το σύνηθες μέσο υποχρέωσης του παιδιού να ελέγχει τις απεκκρίσεις του, είναι η αυστηρότητα και η τιμωρία! ενώ πρέπει να αφήνεται μόνο του το παιδί να ελέγξει, με την πρόοδο της ηλικίας του, τις απεκκριτικές του λειτουργίες! Όσο βαρύτερες οι τιμωρίες, τόσο βαρύτερα και τα προβλήματα που προκαλούνται! Έτσι, εδραιώνεται  στο παιδί η κατάσταση της ενοχής η οποία, όπως θυμάστε από τα προηγούμενα, είναι καταστροφή για όλους!

 Δεν αρνούμαστε την τιμωρία στα παιδιά, όμως πρέπει να μαθαίνουμε να τιμωρούμε καλύτερα! δηλαδή με παραγωγικότερα για τον άνθρωπο αποτελέσματα!  ΠΡΟΣΟΧΗ!  πρέπει να τιμωρούμε εμείς με επιείκεια τα παιδάκια, όταν πέφτουν σε παραπτώματα, διότι ο αυτοτιμωρητικός τους μηχανισμός είναι πολύ αυστηρός-αμείλικτος! Όταν τα τιμωρούμε επιεικώς εμείς, ο επικίνδυνος αυτός μηχανισμός εξουδετερώνεται! Με την αυστηρότητα προκαλούνται μέσα στο παιδί συγκρούσεις αισθημάτων και ψυχοτραυματικά βιώματα τέτοια, ώστε να επηρεάζουν στρεβλωτικά, με μόνιμο και καθοριστικό τρόπο την ανάπτυξη της προσωπικότητας! προσωπικότητας μειωμένων ψυχο-σωματικών αντοχών! ενός εύθραυστου και αυτοκαταστροφικού ανθρώπου, χωρίς ικανότητα να ξεπερνάει τις κρίσεις! όπου, η ανάγκη του για ηδονή και ασφάλεια υπερισχύει των επιλογών της ενηλικίωσής του! χωρίς να είναι ψυχικά ανθεκτικός! Ο χαρακτήρας που το παιδί θα αποκτήσει αργότερα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την στάση του προς τους γονείς του, ιδίως σε αυτή την ηλικία! Όπως μάθει κάποιος να φέρεται όταν είναι μικρός, έτσι φέρεται βασικά και σαν μεγάλος! σε αυτή την ηλικία θα πρέπει να ερωτάται το παιδί, από τους μεγάλους που το επισκέπτονται, ως εξής: "εσύ τι θα δώσεις - προσφέρεις σε εμένα;!" έστω κι αν δίνει μία αγκαλιά ή ένα φιλί ή ένα ποτήρι νερό ή ένα λουλούδι! έτσι, το παιδί μαθαίνει να προσφέρει στους συνανθρώπους του! να μυείται στη χαρά της προσφοράς! δηλαδή στη χαρά της ανθρωπιάς! Επίσης, κατά την παιδική ηλικία κυρίως, μεταβιβάζεται στα παιδιά από τους γονείς και το φορτίο των αναστολών ή ενοχών που μεταβιβάζει η μία γενιά στην επόμενη! δηλαδή ενοχές, αναστολές, περιοριστικές πεποιθήσεις μεταβιβαζόμενες μέσω της ταύτισης-μίμησης-(ή ακόμη και επιβολής)-αναπαραγωγής των προτύπων διδαγμένης αντίληψης! τόσο στο προσωπικό, όσο και στο κοινωνικό-               -πολιτισμικό επίπεδο!  Έτσι και ο χαρακτήρας ενός λαού αναπαράγεται διαχρονικά με αξιοσημείωτη σταθερότητα!

Η επιστήμη υποστηρίζει ότι το νηπιαγωγείο είναι απαραίτητο για την κοινωνικοποίηση του ατόμου, την ένταξή του στην ομάδα και στη ζωή με τους άλλους, στον κόσμο! Το νηπιαγωγείο με ειδικά προς τούτο παιχνίδια, θα μπορούσε να αποβεί εξαίρετο όργανο ανάπλασης της ανθρωπότητας προς το καλύτερο! 

Στον νοητικό τομέα πρέπει να γίνονται τα εξής: Η νηπιακή ηλικία είναι η ηλικία κλειδί για την ανάπτυξη της νοημοσύνης του ανθρώπου! η μέθοδος και ο τρόπος είναι ίδιος, όπως κατά την βρεφική ηλικία. Θεμέλιο όλων είναι τα εξής: γνωρίζω = αναγνωρίζω  και  κρίνω = συγκρίνω!   

Προσοχή: για το παιδί, η σωστή ψυχοπαιδαγωγική επιβάλλει να έρχεται πρώτη η χαρά, το παιχνίδι και κατόπιν η εργασία (δουλειά, καθήκον)! η Αγάπη είναι καλύτερος δάσκαλος από την αίσθηση του καθήκοντος! πάντοτε στη βάση: παίζουμε μαθαίνοντας και μαθαίνουμε παίζοντας! μέσα σε πλαίσιο στοργής, αγάπης, κατανόησης και τρυφερότητας ! το παιδί χρειάζεται ηρεμία και τάξη! δεν υπάρχει ηρεμία χωρίς τάξη! σε όλες τις ηλικίες ανατροφής των παιδιών, χρειάζονται ΟΧΙ ΑΡΕΣΤΟΙ, ΑΛΛΑ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΓΟΝΕΙΣ! Δεν πρέπει να ξεχνιέται ποτέ ότι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος οικοδομεί την εμπειρία του, προσδιορίζει την διάθεση και την συμπεριφορά του, σε όλα τα επίπεδα! (σύγκρινε φωτ/φίες Α και Β)!                                  

Πρόληψη των λαθών ανατροφής κατά την νηπιακή ηλικία: όπως ακριβώς είπαμε για την βρεφική ηλικία!  

Θεραπεία των λαθών ανατροφής κατά την νηπιακή ηλικία, επιστημονικά.

-Με ψυχανάλυση των παιδιών μέσα από το παιχνίδι τους! το παιχνίδι είναι ο ελεύθερος συνειρμός του παιδιού, ο οποίος μας δίνει σωτήριες πληροφορίες! πληροφορίες ούτως ώστε να ειρηνέψουμε την ψυχή του παιδιού! Πολλάκις, η εξήγηση και μόνο των συμβαινόντων στο παιδί, θεραπεύει! από την φωτ/φία Α στη φωτ/φία Β.            

Θεραπεία διαταραχών σε ενηλίκους: όπως ακριβώς είπαμε για την βρεφική ηλικία! Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς  πεπρωμένο! άρα, η κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα!  

     

Πριν προχωρήσουμε, θέλω να σας μιλήσω για τις εξής έννοιες: την έννοια της μάνας τροφού και την έννοια της μάνας αράχνης! 

α) Η έννοια της μάνας-τροφού, κατά την βρεφονηπιακή ηλικία, αλλά και τις μετέπειτα ηλικίες, αντιστοιχεί στον τοκετό κατά Leboyer και στην αποδεκτική μήτρα!   

Η έννοια της μάνας-αράχνης, κατά την βρεφονηπιακή ηλικία, αλλά και κατά τις μετέπειτα ηλικίες, αντιστοιχεί στον συμβατικό τοκετό και στην απορριπτική μήτρα! Η μάνα-αράχνη είναι η σκληρή και αδιάφορη, χωρίς αγάπη για το παιδί της μάνα, καθώς και η υπερπροστατευτική μάνα! Η τελευταία περίπτωση είναι και η χειρότερη!

β) Θέλω επίσης να σας επισημάνω τα εξής, αναφερόμενος στην έννοια της πρωκτικότητας! Η πρωκτικότης είναι η ψυχοσωματική κατάσταση που προκαλείται κατά τη νηπιακή ηλικία, όταν η μητέρα καταπιέζει το παιδί, ούτως ώστε αυτό να συγκρατείται κατά την ανάγκη του να λειτουργήσει το έντερό του και να αφοδεύσει! Επειδή σ'αυτή την ηλικία η λειτουργία του εντέρου είναι στενά συνυφασμένη  με αυτό που ονομάζεται σεξουαλικότητα, η πρωκτικότητα προκαλεί απέχθεια και στο sex! Τούτο διότι το sex θεωρείται ως κάτι βρώμικο και αποκρουστικό, όπως οι απεκκρίσεις! Οι άνθρωποι αυτοί είναι γεμάτοι ντροπή και ενοχή για το sex, όπως και για όλη τους την ύπαρξη! πχ η στάση: "το σεξ είναι αμαρτία, είμαι αμαρτωλός/ή!" ή ότι το σεξ είναι κάτι βρώμικο! Πάρα πολλοί από αυτούς είναι και σαδιστές! Οι καθηλωμένοι στο πρωκτικό στάδιο, όπως λέμε, άνθρωποι είναι σωματικά δυσκοίλιοι, αλλά και συναισθηματικά δυσκοίλιοι! Χαρακτηρίζονται από τσιγκουνιά στα χρήματά τους, στα αισθήματά τους όπως και στα κόπρανά τους! Άνθρωποι συνήθως στεγνοί, τσιφούτηδες σε όλα τα επίπεδά τους, με ψυχική γενναιοδωρία ΜΗΔΕΝ!  Μεγάλο μέρος των πράξεών μας είναι ασυνείδητο! όλοι βασανίζονται από το παρελθόν τους! συνειδητοποιείστε το και ξεπεράστε το, καθώς προείπαμε!  

Slogan: μην κρύβεσαι από τον εαυτό σου, αποδέξου! μη φοβάσαι να κατανοήσεις τον εαυτό σου!       

                              

Τώρα θα μιλήσουμε για την διαχείριση της παιδικής ψυχής (προσωπικότητας-γήινης ταυτότητας), κατά την φάση ανάπτυξής της, διαμέσου της προσχολικής ηλικίας

Η προσχολική ηλικία περιλαμβάνεται μεταξύ των 4-6 ετών της ζωής. Κατ' αυτήν συνεχίζεται η ανάπτυξη του συναισθήματος και του νου του παιδιού, όπως και προηγουμένως. Είναι όμως κρίσιμη αυτή η φάση της ζωής, γιατί κατ' αυτήν, το παιδί διαμορφώνει το ψυχικό του φύλο! Το κύριο χαρακτηριστικό του σταδίου αυτού της αναπτυσσόμενης ζωής είναι το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα! Ψυχικό σύμπλεγμα καλείται γενικά κάθε σύνολο ιδεών με έντονη συναισθηματική φόρτιση! Η πρόσκαιρη ύπαρξη του Οιδιποδείου συμπλέγματος είναι μία φυσιολογική διαδικασία, όπως όλες οι άλλες! το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα οδηγεί τα παιδιά να ταυτιστούν ψυχικά με το ομόφυλο γονεϊκό τους πρότυπο! πρότυπο όπου τα αρσενικά ενσωματώνουν τις πατρικές (αρρενωπές) ιδιότητες!  πρότυπο όπου τα θηλυκά ενσωματώνουν τις μητρικές (γυναικείες) ιδιότητες! ιδιότητες του χαρακτήρα τους! Κατόπιν, αφού εκπλήρωσε τον προορισμό του, λύεται και εξαφανίζεται, ξεπερνιέται! είναι ευθύνη κάθε ανθρωπίνου όντος να θέσει υπό έλεγχο το οιδιπόδειο σύμπλεγμά του! Κατά την οιδιπόδεια φάση και την λύση της, αρχίζει να ολοκληρώνεται ο άνθρωπος! Αν όμως το ξεπέρασμα της Οιδιπόδειας φάσης δεν γίνει ομαλά, εξαιτίας των λαθών που συμβαίνουν, παραμένουν νευρωτικές διαταραχές εφ' όρου ζωής στο άτομο! διαταραχές που παράγουν μειωμένες αντοχές! ένα άτομο εύθραυστο και αυτοκαταστροφικό! με μειωμένη ικανότητα να ξεπερνάει τις κρίσεις!

Οι διαταραχές κυμαίνονται από ελαφρές έως βαριές! Οι ελαφρές είναι η υπερβολική ανάγκη του ατόμου για ψυχική εξάρτηση, η ρηχότητα συμπεριφοράς και αισθημάτων, η επιτηδευμένη συμπεριφορά κλπ. Οι βαριές διαταραχές συνιστούν, μεταξύ άλλων και την ομοφυλοφιλία! Βασικό αίτιο της ομοφυλοφιλίας είναι, κατά τις απαρχές του ατόμου, η απορριπτική του φύλου μήτρα! Το πρόβλημα αυτό εδραιώνεται και ενισχύεται ως οργανωτικό πρότυπο του ψυχισμού, όταν υπάρχει δυσχέρεια ψυχικής ταύτισης του παιδιού με τον ομόφυλο γονέα του! Η δυσχέρεια αυτή οφείλεται κυρίως σε βάναυση ή απωθητική συμπεριφορά του γονέα! στο γεγονός ότι ο ομόφυλος γονέας δεν εκπέμπει σταθερό κι ελκυστικό μήνυμα ''γίνε σαν κι εμένα''! Διαταραχές στην ομαλή σχέση του παιδιού με τους γονείς σε αυτή την ηλικία (εξαιτίας παιδαγωγικών σφαλμάτων  από άγνοια και ψυχικές στρεβλώσεις του γονέα) διαμορφώνουν χαρακτήρες! χαρακτήρες με ισχυρό αίσθημα άγχους και ενοχής, και υστερική συμπεριφορά! Αυτού του είδους οι ταραγμένες σχέσεις με τους γονείς επηρεάζουν δυσμενέστατα την σεξουαλική ζωή των ενηλίκων! επίσης προκαλούν  τις ψυχικές αφορμές για συγκρούσεις μεταξύ του ατόμου και της κοινωνίας, μεταγενέστερα! Να θυμάστε, ότι το παιδί είναι ακριβής καθρέφτης της οικογενειακής κατάστασης και συνθήκης η οποία επικρατεί!                                                                                                                             

 

Η σχολική ηλικία διαρκεί από τα 6 χρόνια και μετά. 

Το σχολείο είναι για το παιδί μία νέα πραγματικότητα, με νέες ευθύνες! η πραγματικότητα αυτή έχει πελώρια σημασία για την ατομική και κοινωνική διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού!  Στο σχολείο, το παιδί ρέπει από τη φύση του, να συνταυτίζει τις σχολικές του επιδόσεις με το ηθικώς καλό ή κακό! Η άμιλλα δεν πρέπει να λείπει από το σχολείο, όμως για να κρατούνται οι αναγκαίες ισορροπίες και για να μη συμβαίνουν μαζικές οπισθοδρομήσεις πνευματικές, χρειάζονται δάσκαλοι-παιδαγωγοί πρώτης γραμμής, σε μεγάλους-αναγκαίους αριθμούς! Στις μικρές τάξεις δεν χρειάζεται βαθμολογία! στις μεγάλες τάξεις χρειάζεται! για να εξοικειώνονται οι μαθητές με τον κοινωνικό ανταγωνισμό! τις τραχιές πραγματικότητες της ζωής! και να μπορούν να μην επηρεάζονται αρνητικά από αυτές!

Επίσης να μαθαίνουν να καλλιεργούν την δύναμή τους και να ανακαλύπτουν, στην τετριμμένη και μίζερη καθημερινότητα, η οποία τους περιβάλλει, ΕΝΑ ΠΕΙΣΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ! όσο κι όποιο νόημα υπάρχει στην κοινωνία είναι όσο κι όποιο νόημα οι άνθρωποι είναι σε θέση να πραγματώνουν σε αυτήν! Η γνώση όσων σας λέγω στην προηγούμενη και στην παρούσα σειρά ομιλιών, βοηθάει σε αυτό! Το κύριο κατευθυ-ντήριο σύστημα του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι να εξάγει ΝΟΗΜΑ κατά την διαβίωσή του! Η ύλη είναι συμπυκνωμένο νόημα, δηλ. ειρμός της θεϊκής Σκέψης! ο ειρμός συνδέει διαφορετικά σημεία μεταξύ τους! ειρμός = φράση! Η παρεχόμενη παιδεία στα παιδιά είναι αυτό που γίνεται  στα σχολεία. Η παιδεία περιλαμβάνει την εκπαίδευση και την αγωγή των παιδιών. Εκπαίδευση σημαίνει ότι σε μαθαίνει να βγαίνεις από την παιδικότητά σου και να γίνεσαι ώριμος ενήλικος - ολοκληρω-μένος άνθρωπος! Η εκπαίδευση πρέπει να θεμελιώνει την ικανότητα των παιδιών να αυτοαναπτύσσονται. Να αυτοαναπτύσσονται, μαθαίνοντας να μαθαίνουν από μόνα τους. Να μαθαίνουν, αντλώντας γνώσεις από τις πηγές της, και να αξιοποιούν αυτές κριτικά και δημιουργικά για το καλό τους και για το καλό της κοινωνίας! 

Αγωγή σημαίνει να διδάξουμε στα παιδιά, να έχουν ψυχικό σθένος και καρτερία και να μην είναι παθητικοί καταναλωτές πληροφοριών! Πρώτα απ' όλα, τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν να έχουν στόχο-σκοπό στη ζωή τους! Κατά τα λοιπά, η αγωγή μπορεί να συνοψισθεί με την ακόλουθη φράση: ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΑΜΕ ΤΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΦΩΣ ΣΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ! και ότι κανείς στον κόσμο δεν μας χρωστάει τίποτα! ότι ο πόνος είναι μία αλήθεια της ύπαρξής μας και ότι το μεγαλείο του ανθρώπου, η ελευθερία του, συνίσταται στο πως μπορεί να ξεπερνάει τον πόνο του ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΑ-δημιουργικά! [οι άνθρωποι γύρω μας είναι όψεις του Εαυτού μας! Μαθαίνουμε είτε μέσα από τον πόνο (the hard way) είτε μέσα από την Αγάπη (the soft way)! Να ζητάμε από το Πνεύμα να μαθαίνουμε μέσα από την Αγάπη! Η διαχείριση του πόνου γίνεται-επιτυγχάνεται με την συγνώμη, την Αγάπη και το έλεος! με συνδημιουργία! Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος της Αγάπης και του ελέους!], επίσης ότι για να κερδηθεί κάτι, πρέπει να πληρωθεί! πρέπει να θυσιαστεί κάτι πολύτιμο για να επιτευχθεί κάτι επίσης πολύτιμο! δεν μπορούμε να πάρουμε κάτι, χωρίς να πληρώσουμε τίποτα! όποιος θέλει να αγοράσει, πρέπει να πληρώσει! να μπορεί να απαιτεί, αλλά και να παραιτείται! Για να κάνεις κάτι, πρέπει να χάσεις κάτι! Για να γίνεις υποκείμενο (πρόσωπο) πρέπει να αποδεχτείς την έλλειψη, την στέρηση, τον περιορισμό! 

Slogan: τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κερδίζονται με οργάνωση και αγώνα! με αυτοπειθαρχία και αίσθηση των ορίων!  Όταν υπάρχει πόνος σημαίνει ότι η ροή ενέργειας στο σώμα μπλοκαρίστηκε-απενεργοποιήθηκε (κατάσταση φωτ/φίας Α)! το αντίδοτο σε αυτή την κατάσταση είναι να επανενεργοποιηθεί η ροή της ενέργειας (κατάσταση φωτ/φίας Β)!

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ: αναζητάτε νόημα μέσα στον πόνο! μετουσιώνετε το τραύμα σε δημιουργία! = Πνευματικότης = εσωτερική διεργασία = =συνειδητή-λογική επεξεργασία = επίγνωση! αγωνίζεστε για τον θρίαμβο του Πνεύματός σας πάνω στις δυσκολίες! δεν υπάρχει προκαθορισμένη μοίρα! ο άνθρωπος είναι ορθάνοιχτος σε ελεύθερες επιλογές δράσης! Αναλυτικότερα: αγωγή σημαίνει καλό παράδειγμα, μαθητεία, συμμετοχή, μύηση, βίωμα στην ακόλουθη στάση: ότι δηλαδή οι δοκιμασίες είναι αναπόσπαστα στοιχεία του ανθρώπινου βίου! ας μάθουμε να τις αντιμετωπίζουμε ειρηνικά! οι δοκιμασίες να μεταμορφώνονται σε ευκαιρίες, πνευματικής ωριμότητας! για να μην λυγίζουμε από τις θλίψεις και τις κακουχίες που ορθώνονται στο δρόμο της ζωής μας! με ψυχική αντοχή και ειρήνη στον πόνο και στις θλίψεις! Αυτές είναι οι βάσεις της πνευματικότητας! Ο ώριμος άνθρωπος ενεργεί ανάλογα με τα γεγονότα, ζει σε εσωτερική αρμονία, συνήθως επιτυγχάνει και είναι ευτυχισμένος μέσα του! (κατάσταση φωτ/φίας Β). Η πειθαρχία είναι δώρο για τα παιδιά! ιδίως η διανοητική-πνευματική! Γενικότερα: κάθε μορφής καλοπροαίρετη πειθαρχία εξευγενίζει τον άνθρωπο! η συνειδητή αυτοπειθαρχία είναι το ιδανικό!                                                                         

Πρόληψη των λαθών ανατροφής κατά την προσχολική-σχολική ηλικία: όπως ακριβώς είπαμε για την νηπιακή ηλικία. Οι γονείς να ανατρέφουν τα παιδιά τους με σθεναρή, αλλά ευγενική στάση! να είναι απερίφραστα ευθείς, αλλά πάντοτε στοργικοί! να είναι φιλικοί, αλλά όχι φίλοι με τα παιδιά τους! να διατηρούν την αυθεντία τους! αν θέλεις πρώτα να βοηθήσεις τα παιδιά σου, πρέπει πρώτα να βοηθήσεις τον εαυτό σου! δηλαδή το παραπονεμένο παιδί που έχεις μέσα σου!                                                    

-Θεραπεία των λαθών ανατροφής κατά την προσχολική-σχολική ηλικία: όπως ακριβώς είπαμε για την νηπιακή ηλικία.                                                      

-Θεραπεία των συναφών προβλημάτων σε ενηλίκους, επιστημονικά: όπως ακριβώς είπαμε για την νηπιακή ηλικία.  Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς  πεπρωμένο! άρα, η κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα!          

                                      

Η ΕΦΗΒΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ διαρκεί από τα 12 χρόνια της ζωής έως τα 18-20 χρόνια, στα δικά μας εύκρατα κλίματα. Κατά την εφηβεία, έχουμε την λεγόμενη κρίση ταυτότητας! Ο νέος αγωνίζεται να ανακαλύπτει ή να εκπονεί δυνατότητες να αναγνωρίζει ποιός είναι, τι είναι και τι θέλει να είναι! Άρα η εφηβεία = αναζήτηση ταυτότητας! Ο νέος αναζητεί απεγνωσμένα να ανήκει κάπου! Αυτό είναι δύσκολο, γιατί απαιτεί ευθύνη χωρίς ενοχή = ψυχική δύναμη! είναι ευκολότερο να ενσωματώνεσαι κάπου στα τυφλά, όπου όμως ταυτίζεσαι εύκολα!  Γι' αυτό, ο έφηβος ρέπει να ενσωματώνεται σε διάφορες ομάδες! Αν  οι ομάδες αυτές ρέπουν στην κακοποιία, τότε προκύπτουν σοβαρά προβλήματα! Άρα, η εφηβική ηλικία είναι μία από τις κύριες κρίσεις της ζωής! Η κοινωνία θέτει προβλήματα και προσφέρει ρόλους στον έφηβο, για να τον αναγνωρίσει σαν άτομο!

Στην εφηβική ηλικία εδραιώνονται οι σχέσεις, οι υποχρεώσεις και οι ρόλοι που συνήθως διαρκούν σε όλη τη ζωή! Οι ρόλοι είναι ο τρόπος αυτοαντίληψης-αυτοπαρουσίασης! το τι νομίζουμε ότι είναι ο εαυτός μας, χωρίς να είναι! Δυστυχώς, ο έφηβος συχνότατα υποδύεται-μιμείται ρόλους και χαρακτήρες κοινωνικά αποδεκτούς, που αφανίζουν τον αληθινό εαυτό του! (κομφορμισμός)! περιοριστικές πεποιθήσεις, ομοίως! (η περιοριστική πεποίθηση είναι εμπόδιο που βάζεις στο δρόμο σου), επίσης, χειρότερα, τούτο έχει αρχίσει παιδιόθεν, στα πλαίσια της οικογενειακής ανατροφής στην εξής βάση: "θα είμαι όπως με θέλετε, για να με αγαπάτε!"  Είναι μία δύσκολη φάση για εφήβους και γονείς!

Κατά την εφηβική ηλικία, υπάρχει ο κίνδυνος για κατολίσθηση σε σεξουαλική και κοινωνική διαστροφή (αντικοινωνική συμπεριφορά). Η σεξουαλική διαστροφή μαθαίνεται από το παιδί ή τον έφηβο, χωρίς να είναι έμφυτη (κληρονομική). Σας θυμίζω την απορριπτική του φύλου μήτρα και την διαταραγμένη έκβαση του Οιδιπόδειου συμπλέγματος! Κατά την εφηβεία, ο εγκέφαλος γυρίζει φυσιολογικά στην ηλικία των  3-6 ετών της ζωής και προσπαθεί να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητες εκείνης της εποχής! Σημειωτέον ότι, με τη σειρά της, η ηλικία των 3-6 ετών αναφέρεται άμεσα στις συνθήκες της ενδομήτριας κατάστασης! Άρα, στην εφηβεία έχουμε να κάνουμε με καταστάσεις ηλικίας 3-6 ετών και καταστάσεις ενδομητρίων βιωμάτων = εκρηκτικός συνδυασμός! 

Σας θυμίζω, ότι τα πρωταρχικά δυναμικά στερεότυπα του εγκεφάλου ασκούν καθοριστική-διαμορφωτική επιρροή στα μεταγενέστερα συναφώς αποκτώμενα! Ταύτα, βάσει της καθολικής ιδιότητας που διέπει την ύλη, σε όλη τη βιολογική κλίμακα! ότι δηλαδή, υπάρχει καθολική τάση επανάληψης προγενεστέρων καταστάσεων (repetition compulsion)! δηλαδή ό,τι πρώτο έμαθα, τείνω να το επαναλαμβάνω! Χρειάζεται ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα!      

                                                                                                         

Πρόληψη των λαθών ανατροφής κατά την εφηβική ηλικία: με τις συμβουλές των ψυχοπαιδαγωγικών συμβούλων!

Συνοπτικά: πρέπει σε κοινωνικό-οικογενειακό επίπεδο, να δίνονται ευκαιρίες για δημιουργική μετουσίωση της φυσιολογικής επιθετικότητας - επαναστατικότητας των εφήβων! Ευκαιρίες ώστε να μάθουν να τοποθετούνται σωστά απέναντι στον εαυτό τους, στην κοινωνία, στους συνανθρώπους τους, στην ίδια τη ζωή! Είναι καλό να μαθαίνουν ήδη οι έφηβοι, ότι μπορούμε να μην μας επηρεάζουν οι συνθήκες, να μην μας πτοούν οι αντιξοότητες, να είμαστε ανώτεροι των περιστάσεων, να καθορίζουμε εμείς, ευεργετικά, την μοίρα μας! με ακαταδάμαστο το φρόνημα και σώφρονα την κρίση μας! ατρόμητοι! με εύλογο αυτοσεβασμό-αξιοπρέπεια! δηλ. να είμαστε δυνατοί κατά την πορεία μας στη ζωή! δηλ. να έχουμε γερά ψυχικά θεμέλια-γερές βάσεις όταν θα έρθει η ώρα να απομακρυνθούμε από τους γονείς μας! ένα παιδί με τις σωστές βάσεις μπορεί να φτάσει παντού και να πετύχει τα πάντα! δηλαδή να έχουμε μάθει να ελέγχουμε τον εαυτό μας, ώστε να μένουμε ανθρώπινοι σε όλες τις δυσκολίες της πραγματικότητας! συνοπτικά, η πραγματικότητα είναι η ανάγκη! να έχουμε μάθει να κερδίζουμε εντίμως, αλλά και να χάνουμε εντίμως! Οι άνθρωποι μέχρι την εφηβεία τους πρέπει να έχουν μάθει το πάθος της γνώσης του σήμερα και της πρόγνωσης που αφορά στον μέλλοντα χρόνο! μέσω της μάθησης για κριτική και δημιουργική πρόσληψη της γνώσης από τις πηγές της, άρα και την όμοια λειτουργία της σκέψης τους! να αποκτούν δηλαδή την κρισιμότερη από όλες τις δεξιότητες, δηλαδή να είναι ικανοί να εξελίσσονται συνεχώς! αυτή την μάθηση πρέπει να προσφέρει η παιδεία, ως ολοκληρώνουσα και ως ολοκληρωμένη γνώση του τρόπου της σκέψης! δηλαδή  ο/η κάθε έφηβος να έχει μάθει να μαθαίνει μόνος του και να αυτοεκπαιδεύεται διαρκώς (αενάως)! δια βίου! οι αμφιβολίες υποκινούν τη σκέψη! οι βεβαιότητες καταργούν τη σκέψη!

Είναι καλό οι έφηβοι να μαθαίνουν ότι: ''εφήμεροι εισίν, όσοι ουκ έχουσι ρίζας εν αυτοίς''! δηλ. όσοι δεν έχουν ανθεκτικό χαρακτήρα! Το είπε ο ίδιος ο Χριστός! να μην απελπίζονται ποτέ! Να θυμόμαστε, ότι η απογοήτευση οδηγεί τους νέους σε ολέθριες αντιδράσεις, όπως και όλους άλλωστε! οι σχέσεις εμπιστοσύνης των παιδιών με τους γονείς τους είναι βασικό μέσο ασφάλειας κατά την εφηβεία! Το ιδανικό θα ήταν να έχουν μάθει ήδη πως είναι σαν άνθρωποι! και αν ΟΧΙ, να αναζητούν κατά τη ζωή τους, τους κατάλληλους συμβούλους, για να μάθουν! Καλό είναι επίσης, μέχρι το τέλος της εφηβείας τους, οι νέοι να έχουν μάθει και αποδεχτεί ότι: Η ΕΝΗΛΙΚΗ ΖΩΗ = ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ! ευθύνη = η παραίτηση από κάθε ναρκισσισμό και η φροντίδα για το μέλλον! όπως και για το παρόν! συν το ότι αν περιμένεις άλλοι να φωτίζουν τα βήματά σου, τότε μία ζωή θα σκουντουφλάς!

Επίσης, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η κατεύθυνσή μας (τόσο στην παρούσα, όσο και στην προηγούμενη σειρά ομιλιών) είναι η αναγνώριση και η διαχείριση του εαυτού-Εαυτού! συνειδητά! είναι μία συμβολή στην βαθύτερη κατανόηση του εαυτού-Εαυτού και του κόσμου! διότι η σωστή γνώση είναι δύναμη! η ουσία της γνώσης είναι, όταν την έχεις, να την εφαρμόζεις!  η Αρετή είναι η γνώση και η εξάσκηση στην εφαρμογή της!                  

                                                    

-Θεραπεία των λαθών ανατροφής κατά την εφηβεία, επιστημονικά: με ψυχανάλυση-ψυχοθεραπεία των εφήβων. 

-Θεραπεία ενηλίκων με σχετικά προβλήματα: επιστημονικά η ικανή προς τούτο ψυχοθεραπευτική βοήθεια, όπως προαναφέρθηκε. Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς  πεπρωμένο! άρα, η κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα! 

Στους νεαρούς, όπως και στους ενηλίκους, το jogging αποδεικνύεται πολλάκις εξαιρετικά θεραπευτικό, ιδίως σε κατάθλιψη!                                                                

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο άνθρωπος διαμορφώνεται κατά την μικρή, παιδική του ηλικία! Όσα θα αναφέρουμε και αναφέραμε ήδη, ως προς το επιστημονικό τους μέρος, αφορούν ΜΕΣΟΥΣ ΟΡΟΥΣ στατιστικά. Αναφέρονται σε μία ιδανική κατάσταση, η οποία δεν επιτυγχάνεται 100%, αλλά ορίζει την φορά κίνησης προς αυτήν! δηλαδή όσα λέμε επιστημονικά, δεν είναι κανονιστική θεωρία, στην οποία υπακούμε αυστηρά! Άρα, δεν χρειάζονται ενοχές και στενοχώριες, όταν δεν γίνονται όλα κατά γράμμα ακριβώς! δηλ. να μη μπαίνετε σε κρίση! Να δέχεστε τον εαυτό σας και να προχωράτε σύμφωνα με αυτά που μπορείτε να κάνετε κάθε στιγμή! Πράττετε, χωρίς να αναρωτιέστε μέσα από τον εγωισμό σας (=φόβος), αν είστε πραγματικά κατάλληλοι γι' αυτό! διότι δεν ξέρετε ποιούς θα επηρεάσετε ευεργετικά-δονητικά, και μπορεί να είναι πολλοί!!

Σας ευχαριστώ.                                                                                  

 

 

Ερωτήσεις, ως τροφή για σκέψη

1)   Πού παράγεται το ένστικτο της ζωής και με τι εκφράζεται;

2)   Πού παράγεται το ένστικτο του θανάτου και με τι εκφράζεται;

3)   Ποιός ο εξισορροπητής μεταξύ των ενστίκτων ζωής-θανάτου;

4)   Πότε εκδηλώνεται  απορριπτική μήτρα;

5)   Πότε αρχίζουν οι άνθρωποι να μαθαίνουν να εξουσιάζουν και να  εξουσιάζονται;

6)   Πώς διαμορφώνεται ο πολιτισμός μας των τύψεων και της ενοχής; 

7)   Πότε αρχίζουν να σχηματίζονται  ο εσωτερικός δολιοφθορέας και το λάθος ''νομίζω'' μας;

8)   Πώς προκαλείται η φιλομόφυλη  διάθεση; 

9)   Πώς προλαμβάνουμε το βίωμα απορριπτικής μήτρας;

10) Πώς προκαλείται το τραύμα της γεννήσεως και τι συνεπάγεται;

11) Τί προσδιορίζει την διάθεση και την συμπεριφορά του ανθρώπου;

12) Πώς παράγεται ο ψυχισμός του ανθρώπου επιστημονικά;

13) Πώς προλαμβάνονται τα δεινά συνεπεία του συμβατικού τοκετού;

14) Από πού προέρχεται το ουσιαστικό  μέρος της προσωπικότητάς μας;

15) Ποιά είναι η πεμπτουσία της δύναμης; της αδυναμίας;

 16) Τι σημαίνει ο εγωισμός;

17) Γιατί ο καθολικός θηλασμός είναι αναγκαίος; 

18) Γιατί το βρέφος δεν πρέπει να μένει μόνο του; 

19) Τι κάνουμε όταν πρέπει η μητέρα να απουσιάσει από το βρέφος;

20) Πώς προλαμβάνουμε τις διαταραχές της βρεφικής ηλικίας; 

21) Τι είναι η πρωκτικότης και τι συνεπάγεται;

22) Πώς προλαμβάνεται η πρωκτικότης; 

23) Πώς είναι το σωστό να τιμωρούμε τα παιδιά; 

24) Ποιός είναι ο σωστός τρόπος να μαθαίνουν τα παιδιά; 

25) Τι η μάνα τροφός; η μάνα αράχνη; 

26) Τι μπορεί να προκαλέσει στο παιδί η βάναυση και απωθητική συμπεριφορά του γονέα; 

27) Η άμιλλα χρειάζεται στο σχολείο;

28) Τι είναι η παιδεία; 

29) Πώς συνοψίζεται η αγωγή στα παιδιά; 

30) Τι είναι η εφηβεία;

31) Πού οφείλεται και πως προκαλείται η φιλομοφιλία;

32) Όταν δεν μπαίνετε σε κρίση αναφορικά με τον εαυτό σας, πώς αυτοαξιολογείστε;

gallery/εικόνα2
gallery/100_1087
gallery/100_1088

Φωτογραφία Α

Φωτογραφία B

Επιστροφή στη σελίδα "Επιστήμη και Εσωτερισμός"