Βασίλης Φράγκος

Ιατρός - Ψυχοθεραπευτής

Επιστήμη και Εσωτερισμός

 

 

Συνάντηση 4η

 3A. ΕΡΙΝΥΕΣ ΚΑΙ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ

 

Τόσο στα ζητήματα της ζωής, όσο και στα ζητήματα του θανάτου, το ιδανικό είναι το εξής: ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ, δηλαδή η Πνευματική στάση, δηλαδή η συνειδητή σκέψη! Τοιουτοτρόπως, το Πνεύμα να διαμορφώνει την ύλη! Να βιώνουμε στην πράξη, κάθε στιγμή την ενότητα του Πνεύματος και της Ύλης!  Κατά ταύτα το συναίσθημα να πειθαρχείται από την Λογική Συνείδηση, τον Νου Αυτοκράτορα! δηλαδή το ανώτερο Νοητικό πεδίο, δηλ. ο μετωπιαίος λοβός του εγκεφάλου και η καρδιά να κυριαρχεί-κυβερνά το στέλεχος και τους αμυγδαλοειδείς πυρήνες του! Slogan: ΓΙΝΕ ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ ΣΟΥ, ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΟΥ, ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ! Δεν πρέπει να επικρατεί το ανορθολογικό - παραλογικό στοιχείο σε βάρος του ορθολογικού, δηλαδή της Τυπικής Λογικής! Τα άγρια ένστικτα και οι άγριες διαθέσεις σε βάρος του πολιτισμού! Τα κύρια άγρια ένστικτα είναι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης-εκδίκησης, το ένστικτο της αναπαραγωγής-ηδονής και το ένστικτο της κυριαρχίας!

Χρειαζόμαστε παιδεία η οποία θα ενσταλάζει στην κοινωνία την υπεροχή της Τυπικής Λογικής έναντι των ενστίκτων και του θυμικού δηλ. των συναισθημάτων, πχ.  θυμού, οργής!  Η Λογική συγκροτεί οργανωμένη συλλογικότητα, σχέσεις κοινωνίας της ζωής! Μία κοινή Λογική των σχέσεων συνύπαρξης, ΘΕΣΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ, είναι εντελώς απαραίτητη για να λειτουργεί οργανωμένος συλλογικός βίος! Ο οργανωμένος συλλογικός βίος θέτει το θέμα της προσέγγισης της κοινωνικής δικαιοσύνης και το θέμα της ανθρώπινης ανάπτυξης, ιδίως σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή! Αυτά τα δύο θέματα συναιρούνται σε ένα, διαχρονικής σημασίας και αξίας θέμα, το θέμα της ΑΔΙΚΙΑΣ και της ΑΜΦΙΒΟΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ! Η εμπειρία λέγει ότι, ΟΠΟΙΟΣ ΘΥΜΩΝΕΙ, ΧΑΝΕΙ!  Εδώ και 2.500 χιλιάδες χρόνια, ο Αισχύλος ανέλυσε το εν λόγω θέμα με εργαλείο την τριλογία του, ονόματι Ορέστεια! Η Ορέστεια περιλάμβανε τις επί μέρους τραγωδίες Αγαμέμνων, Χοηφόρες και Ευμενίδες. Ο Ευριπίδης έγραψε επίσης σχετική τραγωδία με το όνομα: "Ορέστης"!  Ας ξεκινήσουμε από τις Ευμενίδες του Αισχύλου και την μετάβαση που υφίστανται στο έργο!  Από τρομακτικές και απωθητικές, πείθονται από την Αθηνά να υιοθετήσουν μία νέα κλίμακα συναισθημάτων απέναντι στην πόλη και ανταμείβονται γι’αυτό! Ο Αισχύλος δείχνει έτσι ότι η πολιτική δικαιοσύνη δεν τοποθετεί απλώς ένα κλουβί γύρω από την μνησικακία! Την μεταμορφώνει θεμελιωδώς, από κάτι απάνθρωπο, παθιασμένο, αιμοδιψές, σε κάτι ανθρώπινο! ανθρώπινο που αποδέχεται τη Λογική, συνετό και μετρημένο και το οποίο προστατεύει τη ζωή αντί να την απειλεί!  Δηλαδή ο Αισχύλος αναπτύσσει διεξοδικά, πως με όργανο τη συνειδητή διαχείριση του προβλήματος, μεταβαίνουμε από την κυριαρχία του ενστίκτου του θανάτου (κατάσταση φωτ/φίας Α), στην κυριαρχία του ενστίκτου της ζωής (κατάσταση φωτ/φίας Β)!  

Η Ορέστεια του Αισχύλου έχει σχέση με τη φιλοσοφία του δικαίου και την ηθική! Το πώς τιθασεύεται ο θυμός και η οργή, ατομικά και συλλογικά, είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα και πρόβλημα καθημερινότητας επίσης! (διότι ΟΠΟΙΟΣ ΘΥΜΩΝΕΙ, ΧΑΝΕΙ!). Οι Ερινύες είναι απαραίτητες γιατί ο κόσμος είναι ατελής και πάντα θα υπάρχουν εγκλήματα προς αντιμετώπιση! Αλλά δεν είναι επιθυμητές στην αυθεντική μορφή τους! Η μετάλλαξή τους σε Ευμενίδες θα αναπτυχθεί διεξοδικά στις παρούσες διδασκαλίες! Το ουσιωδέστερο μέρος του θέματος είναι το εξής: ότι στη δικαιοσύνη η εποικοδομητική και προοδευτική σκέψη για το πώς θα αντιμετωπιστεί συνολικά το κοινωνικό πρόβλημα της αδικοπραγίας είναι που πρέπει να μας απασχολεί και όχι η κούφια φαντασίωση της εκδίκησης! Στη βάση αυτή μπορούμε να μεταφράζουμε και να μεταφέρουμε στην καθημερινή πρακτική τα παραδείγματα που μας έθεσαν με την ζωή και το έργο τους οι Μαχάτμα Γκάντι, Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, Νέλσον Μαντέλα και ο Χριστός επίσης!        

Ας δούμε αυτά τα θέματα αναλυτικότερα:

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ότι χωρίς ΑΙΔΩ ΚΑΙ ΔΙΚΗΝ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΑΙ «ΠΟΛΙΣ» δηλ. πολιτεία, δηλ. σώμα κοινωνίας σχέσεων!  Ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων, μέχρι την εποχή του Ομήρου, υπήρξε καθαρά "πολιτισμός της αιδούς" (shame culture)! Κατ' αυτόν, όποιος βλάπτει κρίσιμα την κοινότητα, οφείλει να την εγκαταλείψει οριστικά, συνειδητοποιώντας το ανεξίτηλο όνειδός του, για το κακό που επέφερε! Μετά την εποχή του Ομήρου, ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων γίνεται και "πολιτισμός της ενοχής" (guilt culture)!  Έχει επινοηθεί η ενοχή και ο εξιλασμός της! Εκείνος που βλάπτει την κοινότητα μπορεί να ομολογήσει ότι έσφαλε, να αναλάβει την ευθύνη και αφού κάνει θυσίες στους θεούς, να παραμείνει στους κόλπους της κοινότητας! ευδοκίμως!! Η αιδώς είναι συνοπτικά η αίσθηση ντροπής. Η δίκη είναι συνοπτικά η απονομή της δικαιοσύνης! Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Ζεύς και η Θέμις γέννησαν 3 αδελφές, τις ώρες, δηλ. την Δίκη, την Ευνομία και τη Ειρήνη. Ετεροθαλής αδελφή των 3 προαναφερθεισών ωρών, γεννηθείσα από τον ΚΡΟΝΟ = ΧΡΟΝΟ με την Θέμιδα είναι η Ανάγκη! Εξ όλων αυτών, η Ειρήνη έχει ως κόρες την Θεωρία και την Οπώρα! Θα δούμε αναλυτικά τις έννοιες αυτές, αφού κάνουμε μία παρένθεση: Η ποιότητα ενός πολιτισμού φαίνεται στους μύθους τους οποίους κατασκευάζει, την μυθολογία του. Οι μύθοι είναι τα άγραφα μνημεία δια των οποίων οι αλήθειες τους υπερνικούν τη φθορά του χρόνου!  Οι μύθοι είναι αθάνατοι (ιστορικά ανθεκτικoί), τα γραπτά ή άλλα μνημεία υπόκεινται στη φθορά του χρόνου! Ο Ελληνικός πολιτισμός είναι ο μόνος πολιτισμός της υφηλίου ο οποίος υπερέβη το τερατώδες! Κλείνει η παρένθεση.

Αναλυτικότερα οι ανωτέρω έννοιες:

ΑΙΔΩΣ: είναι το αίσθημα της ντροπής, ο αυτοσεβασμός, η φροντίδα για τους άλλους, η ευλάβεια, η αισχύνη, η συστολή που εμποδίζει το άτομο να πει ή να πράξει κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τους ηθικούς κανόνες, ιδίως σε σεξουαλικά ζητήματα! Ο ηθικός νόμος είναι έμφυτος στον άνθρωπο (τούτο φαίνεται χαρακτηριστικά στα «αμόλυντα» ακόμη παιδιά)! Η εκδήλωσή του όμως είναι πολύ ευαίσθητη και ο ηθικός νόμος πνίγεται ή στρεβλώνεται πολύ εύκολα!   πχ. Αιδοία, ονομάζεται η περιοχή των γεννητικών οργάνων! Αιδοίος θα πει σεβαστός, πολύτιμος! Όμως έρχεται η πρωκτικότης και στρεβλώνει αυτή την αλήθεια και την ευτελίζει! Σας παραπέμπω στα περί πρωκτικότητος, στην διδασκαλία για την βρεφονηπιακή ηλικία!  Οι αρχαίοι Έλληνες προσωποποίησαν όλα αυτά στην μυθολογική θεότητα της Αιδούς. Η Αιδώς είναι τροφός της Αθηνάς, δηλαδή της κόρης της σοφίας του Δία και μητέρα της Σωφροσύνης!  Θα μιλήσουμε αναλυτικότερα γι’αυτήν παρακάτω.

Η ΘΕΜΙΣ: Μυθολογική θεά που προσωποποιούσε τον νόμο και την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων! προσέξτε τον νόμο και την τάξη, μας είπε η Δήμητρα κατά την διδασκαλία της , στις 8/10/2014. Η Θέμις είναι θυγατέρα του Ουρανού και της Γαίας, η 2η εκ των 7 συζύγων του Δία και μητέρα, εκτός των άλλων, της Δίκης, της Ευνομίας και της Ειρήνης. Με τον Κρόνο = Χρόνο, η Θέμις γέννησε και την Ανάγκη! Κάθε παιδί του χρόνου είναι παιδί της ανάγκης! Το Σύμπαν κρατιέται μέσα στα όρια της ανάγκης! Περισσότερα, παρακάτω. Η Θέμις είναι προστάτις των καταπιεζομένων, εποπτεύουσα την ανθρώπινη δικαιοσύνη, με σύμβολά της το ξίφος και τη ζυγαριά! Ναός της Θέμιδος είναι το κτίριο του δικαστηρίου και λειτουργοί της Θέμιδος (Θεμιστοπόλοι) είναι οι δικαστές και οι δικηγόροι. Θεμιστοκλής σημαίνει, ο έχων το κλέος της Θέμιδος. Κλέος σημαίνει «η λαμπρή δόξα», όχι η απλή δόξα! Η λέξη κλέος απαντάται μόνο στην Ελληνική γλώσσα! παράβαλε και κλεινόν Άστυ των Αθηνών.

Η ΔΙΚΗ:  είναι η τάξις, η αρμονία, ο νόμος, η συνήθεια, το έθιμο, η φύση των πραγμάτων, το ορθόν-δίκαιον και προσήκον! Μέσα σε αυτά τα πλαίσια σημαίνει ότι «υπόκειμαι σε τιμωρία» μέσω των δικονομικών διαδικασιών! Μέσω της διαδικασίας φθάνουμε στην ουσία. Η Δίκη μυθολογικά είναι η προσωποποίηση της ανταποδοτικής δικαιοσύνης! Βοηθοί της είναι οι Ερινύες που διώκουν το έγκλημα! Έχουμε εικόνα σε αρχαίο αγγείο, όπου Ερινύα δένει-δεσμεύει τον Πειρίθουν στον Άδη! Το έγκλημα του Πειρίθου ήταν ότι θέλησε (απεπειράθη) να απαγάγει την Περσεφόνη από τον Άδη, για να την νυμφευθεί! Η αρχαία Ελληνική τέχνη (λογοτεχνία, ζωγραφική, γλυπτική) ασχολήθηκε επίμονα με τα θέματα των Ερινύων-Ευμενίδων. Φαίνεται η απήχηση των Ελευσινίων μυστηρίων στους εν λόγω καλλιτέχνες! Το αριστούργημα του Αισχύλου «Ορέστεια» είναι το γνωστότερο καλλιτέχνημα! Σημειωτέον ότι ο Αισχύλος ήταν μυημένος στα Ελευσίνια μυστήρια, τα οποία διδασκόμαστε κι εμείς αυτή την εποχή! Δίκη σημαίνει: ΕΞΕΤΑΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΣΑΙ! Αυτό έχει βαθειά ψυχαναλυτική σημασία! Διότι το έμβρυο, μέσα στη μήτρα, έχει συνεχώς την αίσθηση, ότι ένα μάτι το παρακολουθεί συνεχώς, το εξετάζει και το κρίνει! ότι αν είναι όπως το θέλει η μήτρα-το μάτι, το έμβρυο θα ζήσει ευχάριστα μέσα σε αυτήν! Αν δεν είναι όπως το θέλει η μήτρα-το μάτι, το έμβρυο θα απορριφθεί και θα βιώσει φρικαλέα οδυνηρές εμπειρίες (είναι σαν να το χτυπάει έκρηξη χειροβομβίδας ή βόμβας)! Παράβαλε: «εστί δίκης οφθαλμός, ός τα πανθ’ορά»!  Το έμβρυο, όταν απορρίπτεται υπό της μήτρας-                      -ομφαλίδας εκδηλώνει ταχυαρρυθμία, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων! Ο ενήλικος, όταν εξετάζεται και κρίνεται ενώπιον δικαστηρίου, συνήθως εκδηλώνει ταχυαρρυθμία και νιώθει να του κόβονται τα πόδια! Τέλος, η κοινωνία αντιστοιχεί συνήθως σε απορριπτική μήτρα (πχ αρχές, εξουσίες, προϊστάμενοι, καταπιεστικοί γονείς και σύζυγοι κλπ)!

Ο πολίτης στην αρχαιοελληνική πόλη δίδει δίκην και τίσιν στην πόλη όπου ανήκει! Θα περιγραφεί παρακάτω η τίσις.

Η ΕΥΝΟΜΙΑ: Αυτή είναι η ύπαρξη δικαίων νόμων καθώς και η πιστή εφαρμογή τους!  Όταν οι νόμοι δεν προστατεύουν τους πολίτες για τους οποίους θεσπίστηκαν, ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ! Μας το είπε ρητά η Δήμητρα, σε μία από τις διδασκαλίες της! Η Δήμητρα τιμάται στα θεσμοφόρια, τιμά τους νόμους και ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την τήρησή τους! Τούτο διότι η ίδια είναι ο χρονικός νόμος της Περσεφόνης-συλλογικής ψυχής = η Ουσία μας! Επίσης μας είπε, ότι οι νόμοι πρέπει να αλλάζουν και όταν είναι απαρχαιωμένοι (απολιθώματα). Έφερε ως παράδειγμα τον Μίνωα (ενσάρκωση του st Germain) o oποίος ανέβαινε κάθε 9 χρόνια στην κορυφή της Ίδης, όπου συναντούσε το Δία! Ο Δίας τον καθοδηγούσε για το ποιοί νόμοι έπρεπε να αλλάζουν, κατά τα ανωτέρω αναφερθέντα! 

Η ΕΙΡΗΝΗ: είναι το αντίθετο του πολέμου, η ησυχία! Κόρες της είναι η Θεωρία και η Οπώρα. 

Η ΘΕΩΡΙΑ: είναι το πνεύμα, ο φιλοσοφικός στοχασμός, ο συλλογισμός, η θέαση του κόσμου και του θεάτρου, ο πολιτισμός εν γένει!

Η ΟΠΩΡΑ: είναι η καρποφορία και το άνθος της νιότης! Στον πόλεμο η νιότη χάνεται! Επίσης τι μέλλον να χτίσει κάποιος για τα παιδιά του, όταν δεν υπάρχει ειρήνη, αλλά πόλεμος; Επίσης, η καρποφορία και η δυνατότητα να δρέπει κάποιος τους καρπούς, ήταν-είναι πλούτος! Διάσημο ήταν το άγαλμα της ειρήνης με τον πλούτο σαν μικρό παιδί στην αγκαλιά της, στην Αθήνα, έργο του Κηφισοδότου (371 πχ). Αντίγραφο του έργου αυτού υπάρχει σήμερα στην γλυπτοθήκη του Μονάχου! Η λατρεία της Ειρήνης καθιερώθηκε και στην Ρώμη από τον Οκταβιανό Αύγουστο! 

Η ΑΝΑΓΚΗ: προκύπτει εκ του ρήματος άγχω = πνίγω, με βία, με πίεση, με πραγματική δύναμη, μαρτύριο, βασανισμός, δεσμός αίματος! Ανάγκη επίσης είναι αυτό που επιβάλλεται από τη φύση των πραγμάτων, αυτό που πρέπει να γίνει οπωσδήποτε, που δεν γίνεται αλλιώς, χωρίς άλλη επιλογή, ο περιορισμός! Επίσης η πιεστική επιθυμία και η λογική αναγκαιότης!  Πρέπει επίσης να αναφερθούμε στον ψυχαναγκασμό = δυνατότης επιλογής μηδέν! Ιδιαίτερα προβληματική κατάσταση για όλους είναι το ψυχαναγκαστικό μίσος και η ψυχαναγκαστική εκδικητικότητα! Αμφότερα σχετίζονται με τις Ερινύες!

Κατά την Ορφική κοσμογονία, εν αρχή ην ο Αγήραος, ο ά-χρονος, ο αέναος χρόνος, το αιώνιο ΤΩΡΑ και η Ανάγκη! Οι 2 αρχικές , γενεσιουργές δυνάμεις του κόσμου! Αυτά και η επιθυμία-ΘΕΛΗΣΗ του Θεού για έκφραση, εκδήλωση! Πραγμάτωση του δυναμικού του! Η θεία θέληση για έκφραση, μετατρέπεται σε φυσική, υλική ύπαρξη! Γι’αυτό ορισμένοι ψυχίατροι ισχυρίζονται ότι ο Θεός είναι ψυχαναγκαστικός! Όλοι μας γνωρίζουμε ότι: στην ανάγκη και οι θεοί πείθονται! Το είπε και το πνεύμα σε ένα μάθημά του! και ότι η ανάγκη είναι το πιο ζόρικο πράγμα στα ανθρώπινα! Σύνδεση της ανάγκης με την μετουσίωση των Ερινύων σε Ευμενίδες! Αυτά και ο Κρόνος = Χρόνος. Δες επίσης και σχέση του Κρόνου-Χρόνου με την εκπλήρωση του Κάρμα ή του Ντάρμα! Ορισμοί σχετικά: κάθε παιδί του Κρόνου-Χρόνου είναι παιδί της ανάγκης, αφού είναι παιδί του περιορισμού!  Αξίωμα της ατομικής και συλλογικής ζωής: Δώστε καιρό στον Χρόνο, να κάνει τη δουλειά του, δηλ. να ωριμάσουν τα πράγματα, οι ιδέες και οι σκέψεις! Αυτή είναι η λογική! Ο Χρόνος είναι ενεργειακή κατάσταση που Ρέει! Νοήμων ενέργεια σε ροή! Ο χρόνος-ο αιών είναι μία νοήμων οντότητα! Ο καιρός είναι στιγμιότυπο του χρόνου, το βιωμένο παρόν μας! ο χρόνος είναι μία σκεπτομορφή του Θεού, όπως ΟΛΑ! Ο χρόνος είμαστε εμείς! η παραμονή μας και η εξέλιξή μας στο φυσικό πεδίο!  

Φιλοσοφική πρόταση και συμβουλή: γίνετε ικανοί να κερδίζετε τον καιρό σας, χάνοντας το χρόνο σας! Οι Ιταλοί λένε το ίδιο διαφορετικά: dolce far niente! Τέκνο της Ανάγκης και του Δία είναι η Αδράστεια. Η Αδράστεια είναι το άλλο όνομα της Νέμεσης. Η Αδράστεια-Νέμεση είναι θεά της εκδίκησης! 

ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ σημαίνει αναπόδραστος αιτία, ανάγκη ανυπέρβατος! Η Νέμεση ονομάστηκε και Αδράστεια επειδή ο Άδραστος ίδρυσε βωμό χάριν της Νέμεσης!   Ο Άδραστος ήταν ο βασιλεύς του Άργους, ο οποίος εξεστράτευσε με άλλους 7 οπλαρχηγούς κατά της Θήβας. Σας θυμίζω την τραγωδία 7 επί Θήβας! Σχετίζεται και με τη τραγωδία Αντιγόνη του Σοφοκλή! Οι 7 ήταν σύμμαχοι του Πολυνείκη, γιού του Οιδίποδα, εναντίον του αδελφού του Ετεοκλή, ο οποίος βασίλευε στη Θήβα, μετά τον Οιδίποδα.  Βασίλευε κατά παράβασιν της συμφωνίας για διαδοχική βασιλεία, την οποία είχε κάνει με τον αδελφό του Πολυνείκη!

ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ είναι οι 3 θεότητες της εκδίκησης και της τιμωρίας. Τιμωρούν τον φόνο, την βεβήλωση ασύλου ή φιλοξενίας, την επιορκία και άλλα παρόμοια εγκλήματα που απειλούν να καταστρέψουν την ισορροπία της κοινωνίας και της οικογένειας! Είναι η Αληκτώ [που η οργή της δεν κατασιγάζει (λήγει), που δεν έχει τέλος], η Τ(ε)ισιφόνη (που εκδικείται το φόνο) και η Μέγαιρα (η προσωποποίηση της εχθρικής διάθεσης). Γεννήθηκαν από τις σταγόνες του αίματος που κύλησαν από τα γεννητικά όργανα του Ουρανού, όταν τα έκοψε ο Κρόνος-Χρόνος με το δρεπάνι του, ύστερα από παράκληση της μητέρας του Γαίας! Ο χρόνος είμαστε εμείς! η παραμονή και η εξέλιξή μας στο φυσικό πεδίο!  Οι αρχαίοι Έλληνες  τις φαντάζονταν σαν απαίσια όντα, με όψη παρθένων κυνηγών ή σαν γριές! Πολλές φορές έπαιρναν τη μορφή σκύλου! Από τα μάτια τους έβγαιναν φωτιές και από το στόμα τους που έσταζε αίμα, έβγαινε ανυπόφορη δυσοσμία!  Αντί για μαλλιά είχαν φίδια, το χρώμα του προσώπου τους ήταν χλωμό και τα φορέματά τους πένθιμα. 

Έργο τους ήταν να καταδιώκουν αμείλικτα κάθε εγκληματία και να τον βασανίζουν με τον σκληρότερο τρόπο! όπως τον Ορέστη μετά την μητροκτονία, στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη! Επίσης ο Ορέστης στην τραγωδία του Ευριπίδη "Ιφιγένεια εν Ταύροις", "βλέπει" συνεχώς μπροστά του τις Ερινύες να του πετάνε το πτώμα της μητέρας του, την οποία έχει σφαγιάσει! Ούτε με τον θάνατό του έβρισκε ανάπαυση ο ένοχος, γιατί οι Ερινύες τον καταδίωκαν και εκεί, μια και η εξουσία τους έφτανε μέχρι τον Άδη! Δεν έπαυαν τον ανελέητο κατατρεγμό τους παρά μόνο όταν ο εγκληματίας εξαγνιζόταν, με ειδικές νυκτερινές ιεροτελεστίες! Έτσι, μετατρέπονταν σε Ευμενίδες. Είχαν εξευμενισθεί, είχαν εξιλεωθεί, είχαν εξισορροπηθεί! ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ ονομάστηκαν οι Ερινύες ως ευφημισμός του ονόματός τους και επειδή προστάτευαν τη χώρα όπου έμεναν με 2 τρόπους: επαγρυπνούσαν στην τήρηση της τάξης και παράλληλα, επειδή ήσαν χθόνιες θεότητες προστάτευαν την γονιμότητα του εδάφους! Αυτά συνέβαιναν, όταν καταλάγιαζε το μένος που γεννούσαν οι Ερινύες (η κατάσταση φωτ/φίας Α, το ένστικτο του θανάτου εν δράσει)! Σας θυμίζω όσα είχαμε πει στα  μηνιαία σεμινάρια σχετικά με την Ρωγμή στον φορέα της ύπαρξης (ΦΥ) που γεννά, προκαλεί έξαρση του φορέα της δημιουργικότητας-σεξουαλικότητας (ερωτικής διάθεσης)! (ΦΣ) Εδώ θα κάνουμε μία παρέκβαση, θα αναφερθούμε παρεμπιπτόντως στο ζήτημα της τάξης και στο ζήτημα του Έρωτα. 

Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΑΞΗ είναι ένα θέμα το οποίο απασχόλησε την Δήμητρα σε ένα από τα μαθήματά της! Τούτο είναι εύλογο για τις εξής αιτίες: Είναι διαπιστωμένο από την ανθρώπινη ιστορική και κοινωνική εμπειρία ότι η χειρίστη μορφή τάξης είναι προτιμότερη της αναρχίας-αταξίας, διότι σε αυτήν ανευρίσκονται, έστω και κατ’ ίχνη, ελευθερία και δικαιοσύνη! Ενώ στην κατάσταση αναρχίας-αταξίας δεν μπορεί να υπάρχει ούτε ίχνος ελευθερίας και δικαιοσύνης! Ο νόμος είναι: τάξη από το χάος, την αταξία! Η καλύτερη τάξη είναι η αυτόβουλη τάξη!

Ο ΕΡΩΣ μυθολογικά είναι η προσωποποίηση της αμοιβαίας έλξης, γιός της Αφροδίτης και του Άρη. Θεωρείται η δύναμη που φέρνει τάξη στο χάος και διατηρεί την συνοχή των ειδών και ολόκληρου του κόσμου! Κατά τον Πλάτωνα είναι γιός του Πόρου και της Πενίας, διαρκώς ανήσυχος και ανικανοποίητος!  Οι ορισμοί του Πόρου και της Πενίας είναι αυτονόητοι και παραπέμπουν στο σχήμα: Ρωγμή στον ΦΥ  έξαρση του ΦΣ, δημιουργικότητας! παράβαλε και σχήμα: δουλειά – εργασία – επάγγελμα! Τούτο ταιριάζει ακόμα καλύτερα  στην Ορφική μυθολογία, όπου κατ’ αυτήν, ο Έρεβος ενώθηκε με την Νύκτα και γέννησαν τον Αιθέρα, την Ημέρα και τον Έρωτα - Φάνην -Νούν!  Ο Έρεβος είναι το απόλυτο σκοτάδι, χωρίς ίχνος φωτός!  Ίσως είναι το σκοτάδι της ενσάρκωσης καθόσον βρίσκεται πάνω από τον Άδη! Το σκοτάδι της αβύσσου, ίσως, επίσης! Το σκοτάδι του Άδη, οπωσδήποτε! Η Νύκτα είναι το σκοτάδι που απαλύνεται από το φως των άστρων! Στα αρχαία Ελληνικά το όνομά της είναι ΝΥΞ. Στα Λατινικά, ο πυρήνας,  το πραγματικό γεγονός που θα οδηγηθεί στο φως της εκδήλωσης, ονομάζεται ΝUX.  Τα συμπεράσματα δικά σας, οι συνειρμοί επιβάλλονται! 

Αιθήρ στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει Αίθων αήρ, δηλαδή λάμπον πνεύμα, το ΑΙΘΕΡΙΚΟ  ΜΑΣ  ΣΩΜΑ-ΠΕΔΙΟ!

Η Ημέρα παραπέμπει στην εξημέρωση των ενστίκτων! Το φως είναι ζωή!  Κατάφαση ζωής!  Άνοιγμα παραθύρου συνειδητότητας!  Ο Έρως-Φάνης-Νους παραπέμπει στην φαινομενολογία του κόσμου όπου τα φαινόμενα καταλήγουν εξελικτικά στο Φως της Νοήσεως, δηλαδή  στην ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ! καθόσον είμαστε νοητική ουσία! δηλαδή έτσι κάνουμε την ύλη Πνεύμα! δηλ. έτσι η ύλη αναλώνεται για να παράγει Φως λογικής, συνειδητής σκέψης! Δηλ. οι προαναφερθείσες αλληλουχίες παραπέμπουν στη μετάβαση από το σκότος των θανατηφόρων ενστικτωδών αντιδράσεων (των Ερινύων), στο Φως της συνειδητής Λογικής σκέψης και μετριοπάθειας (των Ευμενίδων)!

Στην Ελληνική μυθολογία, ο Έρεβος είναι ο τόπος της μετάβασης των νεκρών, η κατοικία της Περσεφόνης και των Ερινύων.  Είναι ο χώρος εγκλεισμού των ασεβών! Ως προσωποποιημένη οντότητα γεννήθηκε από το Χάος, μαζί με την Νύκτα! Σας παραπέμπω, σε συμβολικό επίπεδο, στα προηγούμενα!

Ας επανέλθουμε τώρα στις Ερινύες-Ευμενίδες.

ΟΙ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ = ΣΕΜΝΕΣ = ΣΕΒΑΣΜΙΕΣ, ιεροπρεπείς, άγιες, καλώς διατεθειμένες, ευνοϊκές, αγαθές, φιλικές, ευεργετικές! δηλ. η κατάσταση φωτ/φίας Β, το ένστικτο της ζωής εν δράσει!  Για να εξ-ευμενίσουμε τις Ερινύες, μπορούμε να γίνουμε όσιοι και δίκαιοι! (υπενθυμίζω ότι για να εισέλθει κάποιος στη συνείδηση του φωτοχρόνου, πρέπει να είναι δίκαιος άνθρωπος! εισέρχεται μέσω του Ολύμπου, που σημαίνει ΟΛΟΛΑΜΠΡΟΣ!). Όσιος=αγαθός, αγιασμένος, θείος, ιερός! μπορούμε επίσης να εξαγνίσουμε ή να εξαγνιστούμε δια προσφορών ή εξορίας, οπότε ενεργούμε εξωτερικά τον εξιλασμό των ερινύων, δηλαδή  επιτυγχάνουμε ελευθερία από την ενοχή (τύψεις, θυμό, μανία)!   Εξιλασμός = εξευμενισμός = εξισορρόπηση των ενεργειών = το ΚΑΛΟ! Έλλειψη ισορροπίας αυτών = το κακό! Ο Συμπαντικός ηθικός νόμος (Κάρμα + Ντάρμα) οδηγεί επίσης στην ανάγκη εξιλέωσης = εξισορρόπησης των ενεργειών! Εξιλασμός επιτυγχάνεται και εσωτερικά, μέσω της διαδικασίας της συνχώρεσης, αποδοχής, ενσωμάτωσης, αφομοίωσης! Το ίδιο επιτυγχάνουν και η ψυχανάλυση-ψυχοθεραπεία, εξωτερικά!                                                                                                                         Με άλλα λόγια, έτσι μεταβαίνουμε από την αγριότητα των ενστίκτων (Ερινύες) στον πολιτισμό! δηλ. στις συνειδητές, έλλογες αποκρίσεις, δηλ. στη συνειδητή διαχείριση των προβλημάτων της συμβίωσης, όπως και του εαυτού! Από το ένστικτο του θανάτου, στο ένστικτο της ζωής! Από τις επιθυμίες καταστροφής, στους δημιουργικούς πόθους, στις ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ! Η Ήρα είναι η Κυρά των Ευμενίδων!

Πολιτ-ίΖω σημαίνει ότι υπηρετώ την προαγωγή της ζωής της πόλης! τις σχέσεις κοινωνίας της ζωής! δηλαδή  λειτουργεί το ένστικτο της ζωής ανεμπόδιστα (οι δυνάμεις τύπου «ΕΡΩΣ» κατά τον Freud!

Πολ-εμώ, πόλ-εμος σημαίνει το αντίθετο, δηλ. καταστρέφω την πόλη και τις διαδικασίες προαγωγής της ζωής της, δηλ. λειτουργεί με όλη του την αγριότητα το ένστικτο του θανάτου! Οι αρχαίοι Έλληνες συνέλαβαν και διατύπωσαν αυτές τις υπέροχες και αξεπέραστες έννοιες, τόσο αυτές που αναφέραμε και όσες θα αναφερθούμε παρακάτω, διότι επικοινωνούσαν με το ανώτερο νοητικό πεδίο τους (ψυχή τους)!  Δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και με τους σύγχρονους Έλληνες! Γι’αυτό οι σύγχρονοι Έλληνες δεν προκόβουν!

ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ (FURIAE, Furies) περιλαμβάνουν και τη φούρια = παραφορά των συγχρόνων Ελλήνων! Οι Ερινύες είναι τιμωρά πνεύματα και των επιόρκων, δηλ. όργανα του νόμου του Ντάρμα! Είναι επίσης όργανα του νόμου του Κάρμα, διότι τιμωρούν τους παραβάτες του ηθικού νόμου, τόσο στο εξωτερικό πεδίο, όσο και το κυριότερο στα εσωτερικά πεδία! Οι Ερινύες είναι εκτελεστικά όργανα των θεών του Άδη. Ο Άδης, εσωτερικά είναι τα εσώτατα εσωτερικά πεδία, το βαθύ ασυνείδητο και το προσυνείδητο. Κλειδοκράτορας αυτών των πεδίων είναι ο Εαυτός, δάσκαλος, άρχων Μελχισεδέκ! Τα κλειδιά κρατά, επίσης εσωτερικά, ο Πλούτων!  Τα βαθιά εσωτερικά πεδία, το βαθύ ασυνείδητο έχουν σχέση με τα βιώματα του εμβρύου εντός της μήτρας, ιδίως της απορριπτικής μήτρας!  Μέσω της απορριπτικής μήτρας εμφυτεύονται πρωτογενώς η ντροπή, η ενοχή και τα σχετικά άγχη τους!  Έτσι κατανοούμε γιατί, μυθολογικά, οι Ερινύες, ως τιμωρά πνεύματα, είναι η προσωποποίηση των τύψεων και του ελέγχου της συνείδησης (σας παραπέμπω στην ΑΙΔΩ που αναφέραμε), ως φύλακες της αρμονίας του κόσμου! τόσον εξωτερικά, όσον και εσωτερικά! δηλ. σχετίζονται με τον ηθικό νόμο μέσα μας, το κοσμικό -ουράνιο δίκαιο, τόσον εξωτερικά όσον και εσωτερικά!

Σήμερα οι Ερινύες δηλώνουν τις τύψεις και τις ενοχές! Στην ελληνορθόδοξη πνευματική παράδοση είχαμε μόνο την Αιδώ, την ντροπή και τις τύψεις! Η έννοια της ενοχής εισήχθη με τη διάδοση της Φροϋδικής γνώσης τα τελευταία 80 περίπου χρόνια. Ο φόβος (νόμος) της ταυτανταπόδοσης, η Αιδώς, οι τύψεις, η ντροπή-ενοχή του παιδιού, συν η παράλληλη ανάπτυξη της συνειδητότητας με την πρόοδο της ηλικίας, αρθρώνονται! αρθρώνονται σταδιακά σε αυτό που ονομάζουμε ηθική συνείδηση του ατόμου!

Ο ΑΔΗΣ ή ΑΪΔΗΣ (α-όρατος)  μυθολογικά σήμαινε ως όνομα, στην αρχή, μόνο τον θεό, αργότερα όμως και τον τόπο όπου βασίλευε! Ως θεός ο Άδης είναι γιός του Κρόνου-Χρόνου και της Ρέας = ροής-ροιάς, του ρεύματος, της ενέργειας κατά βάσιν! κατά τα λοιπά τα πάντα ρεί! δηλ. όλα είναι ενέργεια σε ροή! Μετά το τέλος της βασιλείας του πατέρα τους, ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης μοιράστηκαν το βασίλειό του και πήραν ο Δίας τον ουρανό, ο Ποσειδώνας τη θάλασσα και ο Άδης τον κάτω κόσμο! Εκεί βασίλευε με την γυναίκα του την Περσεφόνη που είχε συναινετικώς απαγάγει και μεταφέρει στον σκοτεινό αυτόν τόπο! Θεωρούνταν σκληρός και αμείλικτος θεός, τρομερός δικαστής των θνητών, που τους τιμωρεί μετά τον θάνατό τους! Γι’αυτό, στην αρχαιότητα, δεν υπήρχε παρά μονάχα ένας ναός για την λατρεία του, στην Ήλιδα και άνοιγε μόνο μία φορά τον χρόνο! Τα θυσιαζόμενα σε αυτόν ζώα είχαν όλα μαύρο χρώμα και τα έδεναν με μαύρα σχοινιά! Από τα φυτά, του είχαν αφιερώσει το κυπαρίσσι και τον νάρκισσο!  Ακόλουθοί του ήταν οι Ερινύες, η Νέμεση και ο Κέρβερος! Από τους τραγικούς ποιητές ονομάστηκε Πλούτων, επειδή ήταν κύριος όλων των θησαυρών του υπεδάφους! Και του υποσυνειδήτου-ασυνειδήτου! Αλλά τότε δεν γνώριζαν αυτές τις έννοιες, με αυτές τις ονομασίες! Στην τέχνη εικονίζεται με άχαρο πρόσωπο, μακριά μαλλιά και γένια! Φορεί χιτώνα με κοντά μανίκια και κρατεί στο χέρι βακτηρία που καταλήγει σε αετό ή το κέρας της Αμάλθειας!  Σας παραπέμπω στο ψηφιδωτό το οποίο βρέθηκε στην Αμφίπολη. Αναφέρεται επίσης ότι φορούσε περικεφαλαία, την κυνή η οποία ήταν δώρο των Κυκλώπων και τον έκανε α-όρατο! παραβάλλετε το όνομά του Α-ίδης!

Ο Άδης ως τόπος: Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο Άδης βρίσκεται κάτω από την γη ή πέρα από τον Ωκεανό στη χώρα των Κιμμερίων! τόπο σκοτεινό και πένθιμο, που περιβρέχεται από τους ποταμούς Αχέροντα, Στύγα, Λήθη, Κωκυτό και Πυριφλεγέθονα!  Είναι η χώρα όπου μένουν οι νεκροί.  Τις σκιές τους οδηγούσε ο ψυχοπομπός Ερμής μέχρι το βασίλειο των νεκρών (σας παραπέμπω επίσης στο ψηφιδωτό του αρχαιολογικού ευρήματος της Αμφίπολης) κι έπειτα μετέφερε ο Χάρων με τη βάρκα του, μέσα από την λίμνη Στύγα! έναντι ενός οβολού από κάθε πεθαμένο, που οι ζωντανοί έβαζαν στο στόμα του! Μόνο η σκιά εκείνου που είχε ταφεί ή καεί μπορούσε να μπει στο βασίλειο του Άδη!  Οι άταφοι δεν έβρισκαν ποτέ ανάπαυση και ειρήνη! Σας θυμίζω τα κίνητρα της Αντιγόνης στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή! η ισχύς των άγραφων νόμων! Τους νεκρούς έκριναν 3 δικαστές στον Κάτω Κόσμο: Ο Μίνωας, ο Ραδάμανθυς και ο Αιακός! Μετά την κρίση, οι άδικοι ρίχνονταν στα Τάρταρα (δηλ. στα βαθύτερα πεδία του Άδη), ενώ οι δίκαιοι και οι ΑΘΑΝΑΤΟΙ πήγαιναν στα Ηλύσια Πεδία ή στα νησιά των Μακάρων, τόπο ευδαιμονίας και μακαριότητας!

Οι πεθαμένοι, ποτέ δεν μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στη γη, γιατί μπροστά στην πύλη του Άδη ο σκύλος Κέρβερος  με τα 3 κεφάλια φρουρούσε άγρυπνα την είσοδο! Ο Κέρβερος με τα 3 κεφάλια συμβόλιζε τα 3 ζωώδη προβλήματα προς επίλυση-κυριαρχία στον φυσικό κόσμο! δηλ. το φυσικό σώμα, το συναισθηματικό σώμα και, μπορούμε να πούμε, το κατώτερο (γήινο) νοητικό πεδίο! Ο Ηρακλής μετέβη στον Άδη και με την βοήθεια της Περσεφόνης νίκησε, υπέταξε τον Κέρβερο, κατά τον 12ο άθλο του! δηλαδή απέκτησε ενοποιημένη αντίληψη αυτών των πεδίων! Έτσι η κάθοδος στον Άδη δημιουργεί τους θεούς! Σας θυμίζω και την χριστιανική εικόνα, η «εις Άδου κάθοδος» = Η ανάσταση του Χριστού! Οι αρχαίοι Έλληνες τοποθετούσαν την είσοδο του Άδη σε διάφορα μέρη: στο Ταίναρο, στην Αχερουσία λίμνη, και αλλού, όπου υπήρχαν χάσματα γης! Το Πνεύμα μας υπέδειξε το Ταίναρο, ως ιδιαίτερης αξίας ενεργειακά, άρα σημασίας!

Οι θεοί των αρχαίων Ελλήνων ορκίζονταν στη Στύγα, στα νερά της Στύγας που είναι σκοτεινά και απίστευτα παγερά! εξ αυτού προκύπτουν ο χαρακτηρισμός εγκλήματος ως στυγερού και ο χαρακτηρισμός του στυγερού δολοφόνου!  Ο υπέρτατος όρκος των αρχαίων Ελλήνων ήταν επίσης η επίκληση της Στύγας: «Μα την Στύγα και τα ύδατά της» ήταν η διατύπωση του όρκου.

Τώρα θα μιλήσουμε για τον ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟ των εγκληματιών! μέσω της Νέμεσης και της εξιλέωσης = εξισορρόπησης των ενεργειών του εγκλήματος, δηλαδή του εξευμενισμού των Ερινύων!

Η ΝΕΜΕΣΗ κατά τους αρχαιότατους χρόνους ήταν απλώς η προσωποποίηση του ηθικού συναισθήματος, η δύναμη που τιμωρεί την υπερβολή και την αλαζονεία των ανθρώπων εκείνων που προσπαθούν να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα όρια!  Αργότερα λατρεύτηκε σαν θεά! Πατέρας της θεωρήθηκε ο Ωκεανός και μητέρα της η Δίκη.  Ο Ησίοδος υποστηρίζει ότι είναι θυγατέρα της Νύχτας και του Ερέβους! Σε διάφορα μέρη η λατρεία της συνδυάστηκε με εκείνη της Αδράστειας! Στην τέχνη εικονίζεται σαν μία σιωπηλή γυναίκα, που κρατάει τα σύμβολα του μέτρου (πήχυ και χαλινάρι), της τιμωρίας (ξίφος και μαστίγιο) και της ταχύτητας (φτερά, τροχό και άρμα). Η Νέμεση είναι η αγανάκτηση για κακούργημα, σφάλμα ή παράπτωμα, αίσθημα αμαρτίας-ενοχής!  Σημαίνει την δίκαιη τιμωρία αξιόποινης πράξης, την θεία δίκη! Είναι πανάρχαιη θεότητα του Ελληνικού πανθέου, προσωποποίηση της έννοιας της δικαιοσύνης και της αποκατάστασης της τάξης όταν αυτή διαταράσσεται!  Είναι η θεά της ανταπόδοσης και της εκδίκησης και τιμωρεί τα εγκλήματα και τους υπερόπτες! Εκ της λέξης Νέμεση προέρχεται η λέξη νόμος, όλα εκ του ρήματος νέμω σχετιζομένου με το χώρο της Νεμέας, όπου ο Άδραστος ίδρυσε βωμό. Θυμηθείτε όσα είπαμε για την Αδράστεια.

Ο ΝΟΜΟΣ είναι τύπος σχέσεων που χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, μονιμότητα και επαναληπτικότητα. Είναι γραπτός κανόνας δικαίου, σε αντιδιαστολή με το έθιμο (άγραφο νόμο) που ρυθμίζει τις σχέσεις των πολιτών με την πολιτεία και τις σχέσεις των πολιτών μεταξύ τους. Ο νόμος είναι ΘΕΜΕΛΙΟ της πολιτείας! 

Ο νόμος πάντων βασιλεύς έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες! Το έθιμο κυβερνά τα πάντα, δηλ. το έθιμο είναι ό,τι καθιερωμένο! Η γενεαλογία των εννοιών έχει ως εξής: θεσμοί = δεσμοί = νόμοι. Πρέπει να υπερασπιζόμαστε τους θεσμούς! Σας θυμίζω την θεσμοποιημένη κοινή λογική των σχέσεων κοινωνίας της ζωής, την οποία αναφέραμε στην αρχή της παρούσας διδασκαλίας.

ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ είναι το πλέγμα εκείνο των κανόνων και των μηχανισμών που σκοπός του είναι να οριοθετήσει (μέσα σε πλαίσιο ωφέλιμο για το κοινωνικό σύνολο) την συμπεριφορά των ατόμων και των ομάδων της κοινωνίας! Το πνεύμα των θεσμών δεν πρέπει να παραβιάζεται!  Πολλάκις η βούληση κάποιων ομάδων ή υποκειμένων αναδεικνύεται ισχυρότερη των κανόνων! Τότε η κοινωνία βρίσκεται σε παρακμή και κρίση! Διότι οι θεσμοί έχουν την δική τους κανονικότητα, που απαιτεί σεβασμό, ειδάλλως οι συνέπειες της θεσμικής αταξίας είναι σοβαρές, μακροχρόνιες και κυρίως απρόβλεπτες! Με δύο λόγια: ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ!

Η Δήμητρα και η Περσεφόνη (ψυχή) ονομάζονται θεσμοφόροι και ετιμώντο από τις αρχαίες Αθηναίες με τα θεσμοφόρια.

Ένα άλλο θέμα είναι το εξής: όταν ο νόμος δεν προστατεύει τους πολίτες, δεν είναι νόμος και πρέπει να αλλάζει! Χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, δεν υπάρχει δυνατότητα σταθερής διακυβέρνησης! Επίσης ο νόμος πρέπει να αλλάζει όταν έχει γίνει απολίθωμα, δηλαδή είναι απαρχαιωμένος! Το παράδειγμα δίνει ο Μίνωας, ο οποίος κάθε 9 χρόνια ανέβαινε στην Ίδη για να πάρει από τον Δία τους νέους νόμους που χρειάζονταν! Κατά ταύτα Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΑΞΗ στην πόλη είναι σκοπός, αλλά υπό την αίρεση των προαναφερθέντων! Αυτά, με ειδικότερη αναφορά στους προβληματισμούς του φίλου μου του Σταύρου. Η καλύτερη μορφή τάξης είναι η αυτόβουλη τάξη! Το νόημα της ποινής-τιμωρίας την οποία επιβάλλει η παραβίαση του νόμου, δεν είναι τόσο η εκδίκηση-τιμωρία, όσο ο σωφρονισμός του καταδικασθέντος κατά τη διάρκεια του χρόνου της ποινής! άρα, εκδίκηση και δικαιοσύνη είναι διαφορετικές έννοιες! πρβλε λαϊκό άσμα: «καλά να πάθεις, να πονέσεις για να μάθεις», δηλαδή το πέρασμα από τις Ερινύες στις Ευμενίδες! δηλαδή ο σωφρονισμός είναι η έμπρακτος μεταμέλεια-μετάνοια, κατά τον χρόνο της ποινής! Η αναμόρφωση, η αποκατάσταση της κλονισθείσης ισορροπίας των ενεργειών! όπου η ισορροπία των ενεργειών είναι το καλό! Επίσης όπου η μόρφωση, είναι η ποιότητα της κριτικής συνείδησης! Αναμόρφωση άρα είναι η αναθεώρηση της ποιότητας της κριτικής συνείδησης!

Ανακεφαλαιωτικά: άλλη μία φορά η συνειδητή, λογική διαχείριση της ψυχικής κατάστασης! η νόηση ρυθμίζει το συναίσθημα! μέσω του ορθού λόγου (της τυπικής Λογικής) και της μετριοπάθειας! Η απαρχή του δικαίου ήταν η Βεντέτα! το λεγόμενο δίκαιο του αίματος! δηλαδή ο νόμος της ταυτανταπόδοσης που χαρακτηρίζει τον παιδικό ενστικτώδη ψυχισμό! δηλ. θέλω να σου κάνω ό,τι μου έκανες με όλες τις εξ αυτού συνέπειες! δηλ. ότι φοβάμαι περαιτέρω ότι θα μου κάνεις ό,τι θέλω να σου κάνω, δηλαδή οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος (ο Μωσαϊκός νόμος)! Το αρχαϊκό αυτό άγραφο κατά βάσιν δίκαιο της αυτοδικίας-εκδίκησης οδηγούσε στην τελική κατάσταση όπου θα απέμενε στη ζωή μόνο ένας μονόφθαλμος και μόνο με ένα δόντι! όλοι οι άλλοι θα ήταν απόλυτα τυφλοί και ξεδοντιασμένοι! Αυτή ήταν αρχικά η Νέμεση-Αδράστεια, από την οποία προέκυψε τελικά ο νόμος! δηλαδή με τον εκπολιτισμό φθάσαμε στην απονομή δικαιοσύνης υπό το κράτος δικαίου, δηλ. του νόμου! δηλαδή βγήκαμε από την τυφλή ενστικτώδη αντίδραση ανηλίκου και περάσαμε στην συνειδητή απόκριση ενηλίκου! άρα, επαναλαμβάνω, εκδίκηση και δικαιοσύνη είναι διαφορετικές έννοιες! η εκδίκηση προέρχεται από το ένστικτο της βίας μέσα μας! ένστικτο το οποίο καλούμαστε να ξεπερνάμε, διότι είναι τελείως αντιπαραγωγικό! 

Το δικαστικό σώμα είναι καίριος θεσμός! Η επαγγελματική απονομή της δικαιοσύνης, με όλες τις δικονομικές διαδικασίες να εγγυώνται δίκαιη δίκη! Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του δικαίου, αρνούμαστε τα λαϊκά δικαστήρια διότι άγονται και φέρονται από το συναίσθημα, ως εκ τούτου τους λείπει το φως της συνειδητής, έλλογης διαχείρισης και ρέπουν στο εύκολο λιντσάρισμα! Προκρίνουμε λοιπόν την επαγγελματική, ψύχραιμη και νηφάλια απονομή της δικαιοσύνης! ο νήφων λογισμός από τους λειτουργούς της Θέμιδος δικαστικούς. Τούτο χωρίς να παραμελείται το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας, όπως εκφράζεται από το σώμα των ενόρκων. Τοιουτοτρόπως πρέπει ο ένοχος να πληρώνει το χρέος του στην κοινωνία! Υπάρχει η εκδικητική και η πολιτισμένη δικαιοσύνη! η δεύτερη διαφέρει και πλεονεκτεί της πρώτης, διότι μεριμνά για την επανένταξη του καταδίκου στην κοινωνική ζωή, όταν λήξει η ποινή του! Η πεμπτουσία της δικαιοσύνης είναι το δίκαιον του ασθενέστερου! Αυτό είναι το νόημα της οργάνωσης κοινωνίας και κράτους δικαίου, δηλαδή της κυριαρχίας του νόμου! ούτως ώστε να παρέχεται ασφάλεια στον πολίτη, ο οποίος δίδει στην πόλη δίκην και τίσιν!

Η ΤΙΣΙΣ είναι η ανταπόδοση, η εκδίκηση (οι εκδικήτριες = οι Ερινύες)! επίσης η πράξη κατά την οποίαν ο ένοχος πληρώνει για το έγκλημά του! Από την τίσιν παράγεται η λέξη - το όνομα της Ερινύας Τισιφόνης! Στο Σύμπαν, άρα και στη Βιολογία, η προστασία του ασθενέστερου (του αδυνάτου) συνοψίζεται στο ένστικτο της μητρότητος! Η θηλυκή αρχή, η μεγάλη Μητέρα της ζωής, η θεά Δήμητρα εν δράσει! Η κοινωνία-οργάνωση ως μήτρα! Ο συμπαντικός ηθικός νόμος (Ντάρμα και Κάρμα) είναι ενσωματωμένος και λειτουργεί στον υγιή ψυχισμό του ανθρώπου! πχ έφταιξα! αλλά τώρα θα διορθώσω = η εξιλέωση = η εξισορρόπηση των ενεργειών = η αναμόρφωση = το καλό! Έτσι εξευμενίζονται οι τύψεις, η ενοχή, η ντροπή του φταίχτη! Από εμάς εξαρτάται αν θα επιλέξουμε να έχουμε σκουλήκια στο νου και την καρδιά μας, ή να έχουμε φως στο νου και την καρδιά μας! Η ενστικτώδης τάση του ανθρώπου είναι ως εξής: έφτιαξα; τότε να τιμωρηθώ = η Αιδώς εν δράσει!  Επίσης: έφταιξε; τότε να τιμωρηθεί!  Σας θυμίζω το λογοτεχνικό αριστούργημα του Ντοστογιέφσκι," Έγκλημα και τιμωρία"!

Προσοχή! πρέπει να τιμωρούμε με επιείκεια εμείς τα παιδάκια, διότι ο αυτοτιμωρητικός τους μηχανισμός είναι πάρα πολύ αυστηρός-αμείλικτος! Όταν τα τιμωρούμε εμείς, ο επικίνδυνος αυτός μηχανισμός εξουδετερώνεται! Κατά ταύτα η ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ είναι η έσω-φρόνηση, η σύνεση, η φρονιμάδα, η σώα και υγιής διάνοια, η μετριοπάθεια, η νηφαλιότητα! Ο σώφρων είναι ο μυαλωμένος, ο γνωστικός, ο έχων σώες και υγιείς τις φρένες! Ο ικανός να σκέφτεται, να κρίνει, να διακρίνει και να πράττει σωστά, ορθά και δίκαια! Η Σωφρονιστική είναι η επιστήμη που ασχολείται με την αντιμετώπιση του καταδίκου!

Σωφρονισμός είναι η ποινή που επιβάλλεται για παραδειγματισμό! Σωφρονίζω είναι, σημαίνει ότι τον κάνω να έλθει στα λογικά του, στα σύγκαλά του, τον συνετίζω, τον κάνω να έλθει στον εαυτό του! δηλ. από τις Ερινύες στις Ευμενίδες! Συμπεραίνεται ότι η αναζήτηση της εκδίκησης είναι κούφιο πράγμα, μάταιος κόπος, χαμένος καιρός και χρόνος! Αυτά όμως συνειδητοποιούνται εκ των υστέρων, αφού οι απώλειες έχουν συντελεσθεί!

ΠΩΣ ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ

Ο παράγων χρόνος παίζει τον κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη λειτουργία! Συνοψίζω τη διαδικασία  με ένα αξίωμα ισχύον στην πολιτική, την τέχνη των τεχνών κατά τον Αριστοτέλη! «Δώστε καιρό στο χρόνο να κάνει τη δουλειά του, δηλ. να ωριμάσουν τα πράγματα, οι ιδέες, οι σκέψεις»! Ο χρόνος καταπραΰνει την οργή, τον θυμό, το μένος (η Ερινύα ονομάζεται και Μαινάδα). Τούτο συντελείται με όργανο το νου αυτοκράτορα, δηλ. με τη λογική συνείδηση η οποία κάνει συνειδητή διαχείριση του προβλήματος! ρυθμίζει το συναίσθημα! δηλ. γίνεται η μετάβαση από το ένστικτο του θανάτου, την αγριότητα (φωτ/φία Α) στο ένστικτο της ζωής, τον πολιτισμό (φωτ/φία Β). Δηλαδή επιτυγχάνεται από το νου η εξισορρόπηση αυτών των 2 ενστίκτων! από το σκοτάδι των ενστίκτων θανάτου στο φως της θεϊκής, λογικής συνείδησης που εν δυνάμει έχουμε όλοι μέσα μας!  Αλλιώς είμαστε σαν τα μικρά παιδιά που δεν έχουν λογική συνείδηση, αγόμαστε και φερόμαστε από τις θύελλες των συναισθημάτων μας! Ουσιαστικά χωρίς κεφάλι δηλ. ΑΡΧΗ μέσα μας! πχ  ένα ορφανό, μικρό παιδί αισθάνεται μεγάλο πόνο επειδή έχασε το γονέα του! - ο πόνος του γίνεται θυμός, ο θυμός οργή και εκδηλώνει ακαταλόγιστη συμπεριφορά! - συμπεριφορά που ζημιώνει το ίδιο και τους άλλους γύρω του! Τούτο γιατί δεν έχει την λογική συνείδηση η οποία θα το οδηγήσει στην κατευναστική λογική σκέψη (ο νήφων λογισμός, η νηφαλιότητα) ότι όλα αυτά δεν θα φέρουν τον νεκρό γονέα του πίσω! ΑΡΑ, άλλη πρέπει να είναι η στάση του, πιο νηφάλια, πιο εποικοδομητική - παραγωγική - δημιουργική, πιο πολιτισμένη δηλαδή υπηρετούσα την πόλη και την οικογένεια επίσης!

Ο ΠΑΡΑΓΩΝ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΙΝΥΩΝ ΣΕ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ,  δηλαδή ισορρόπηση και αφομοίωση των αρχέγονων ενεργειών μέσα στα πλαίσια του ΧΡΟΝΟΥ-ΚΡΟΝΟΥ! Ο χρόνος εξομαλύνει τα πράγματα! Ο χρόνος είμαστε εμείς! η παραμονή μας και η εξέλιξή μας στο φυσικό πεδίο!

Εδώ θα αναφερθούμε και στο Ντάρμα-Κάρμα!

Στα εσωτερικά πεδία δεν υπάρχουν ποινές και τιμωρίες, αλλά μόνο συνέπειες! Σας θυμίζω τις εμπειρίες του Robert κατά την μετάβασή του με διαλογισμό στον Άδη!  Υπάρχουν μόνο συνέπειες του κλονισμού της ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ των ενεργειών! Κατά την μετατροπή των Ερινύων σε Ευμενίδες σε συνάρτηση με τον Χρόνο, γίνεται ελάφρυνση συνειδησιακά διότι θα έχει  αποσβεστεί το ΤΟΤΕ! Τούτο ισχύει και για την τρέχουσα ενσάρκωση, όσο και για τοξικές αναμνήσεις από προηγούμενες ενσαρκώσεις! δηλαδή γίνεται απόσβεση Κάρμα ή Ντάρμα, δηλ. Ερινύων σε Ευμενίδες!  Μπορούμε να πηγαίνουμε πίσω  και να τροποποιούμε ενεργειακά το παρελθόν! Άρα, μπορούμε εσωτερικά να αλλάζουμε και το ίδιο το παρελθόν και όχι μόνο την στάση μας απέναντί του, όπως κάνουν η  ψυχανάλυση-ψυχοθεραπεία! Η πραγματικότητα είναι δική μας! Μπορούμε να πάμε πίσω και να τροποποιήσουμε εκείνη την πραγματικότητα, ούτως ώστε να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο! Η ενέργεια εξισορροπείται, δεν υπάρχει πλέον το καρμικό βάρος! δηλ. τα αρνητικά εντυπώματα στο ΤΩΡΑ! Οι άνθρωποι σε υψηλές δονήσεις μπορούν εύκολα να διαγράφουν αρνητικά εντυπώματα που έχουν δημιουργηθεί σε αυτούς (κάρμα) με την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ  τους! Οι χαμηλότερων δονήσεων άνθρωποι δυσκολεύονται, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κατώτεροι, σημαίνει μόνο ότι έχουν ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ! Εν πάση περιπτώσει: πρόκειται για συνειδητή διαχείριση στο παρόν! Χρόνος και ισορροπία ενεργειών χρειάζονται! Όταν δεν είμαστε ισορροπημένοι μας συμβαίνουν διάφορα αρνητικά πράγματα!

Οι καρδιές μας ζητούν την αλήθεια και το Φως! Από εμάς εξαρτάται να  επιλέξουμε αν θα έχουμε σκουλήκια στην καρδιά και στον νου, ή Φως στην καρδιά και στο νου!

Για να επικαλεστούμε τον ένα πόλο, χρειάζεται να σταθούμε στον άλλο! έτσι γεννιέται η ιερή ισορροπία!

Μπορούμε επίσης να τροποποιούμε αυτό που είναι καταχωρημένο στα Ακασικά αρχεία! Πρόκειται για μία συνεχή αναδημιουργία! Τα Ακασικά αρχεία επικαιροποιούνται διαρκώς! Τούτο γίνεται κάθε φορά που μπαίνουμε σε ένα νέο πεδίο συνειδητότητας, κάθε φορά που κατακτάμε μία νέα επίγνωση, κάθε φορά που εξελισσόμαστε! Το κάρμα συνδέεται με τα Ακασικά αρχεία και λειτουργεί με όμοιο τρόπο!

Η διαδικασία της συνχώρεσης εαυτού-Εαυτού και αλλήλων είναι ένας θεϊκός μηχανισμός αυτοπραγμάτωσης! Η συνχώρεση είναι το πρώτο βήμα για την ελευθερία της ψυχής! Μπορούμε και δικαιούμαστε να είμαστε ελεύθεροι! Συνχώρεση σημαίνει πνευματική πειθαρχία! κάθε μορφή πειθαρχίας εξευγενίζει τον άνθρωπο! Ιδίως όταν χρησιμοποιείται η δύναμή του, ώστε να τιθασεύει τον εαυτό του! ώστε να χαλιναγωγεί τις ζωώδεις ορμές του! Σας θυμίζω ότι η Αδράστεια-Νέμεση κρατά τα σύμβολα του μέτρου, δηλ. τον πήχυ και το ΧΑΛΙΝΑΡΙ! Η άριστη μορφή πειθαρχίας είναι η αυτόβουλη, συνειδητή πειθαρχία! (ορισμός).

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΡΙΝΥΩΝ ΣΕ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΕΣΤΕΙΑ

Προηγήθηκε ο φόνος της μητέρας του, υπό του Ορέστη, και του συνενόχου της Αιγίσθου! Ο Ορέστης καταδιωκόμενος από τις Ερινύες, προσέρχεται ικέτης στον Άρειο Πάγο και στα όρια της τρέλας εξαιτίας των Ερινύων! Σκότωσε την μάνα του και τον εραστή της, έχει ΤΥΨΕΙΣ, δεν είναι καλά! Η απορριπτική μήτρα είναι κύριος αίτιος της τρέλας, ψυχιατρικώς!

Στο λόφο του Αρείου Πάγου των Αθηνών συγκαλούνταν το ανώτατο δικαστήριο/συμβούλιο των Αθηνών, η εν Αρείω Πάγω βουλή, για υποθέσεις δολοφονιών και άλλων προμελετημένων εγκλημάτων κατά της ζωής!

Μυθολογικά ο εν λόγω λόφος του Άρεως ήταν τόπος απονομής δικαιοσύνης! Επίσης η Αθηνά (κόρη της σοφίας του Δία) επηρέαζε τις Ερινύες και βοηθούσε στην μετατροπή τους σε Ευμενίδες! Η Αθηνά αθώωσε τον Ορέστη, διότι επέστη ο χρόνος! Η σοφία της Αθηνάς περιλαμβάνει τον ορθό Λόγο (την τυπική Λογική) και την μετριοπάθεια! Η Αθηνά με την σοφία της αθωώνει τον Ορέστη διότι υπήρξε όργανο του Κάρμα! Η Κλυταιμνήστρα η μητέρα του μάχαιραν έδωκε, μάχαιραν έλαβε! Το ίδιο και ο συνένοχός της Αίγισθος! Ο Ορέστης οδηγείται στον εξευμενισμό των Ερινύων, επειδή η ψυχική αναταραχή (αναστάτωση, διαταραχή) τόσο σε ατομικό επίπεδο, όσο και σε συλλογικό επίπεδο πόλης, πρέπει να κοπάζει! 

Εξάλλου στην Αθήνα οι Ερινύες (δηλαδή  ο ηθικός νόμος μέσα μας) λατρεύονταν εις το παρά τον Άρειο Πάγο ιερόν αυτών, ως θεαί ΣΕΜΝΑΙ (προκαλούσες στους φονείς τον θρησκευτικό φόβο) και ως Ευμενίδες, εξιλεώνουσες! Είναι εμπειρική γνώση, ότι όταν οι άνθρωποι είναι-μένουν χωρίς Θεό, τότε τείνουν να αποχαλινώνονται ηθικά! Η Ορέστεια με τις Ευμενίδες δείχνει ακριβώς πως οι Ερινύες, πως η οργή και η ψυχολογική ανάγκη για εκδίκηση, οφείλουν τελικά να μετουσιώνονται από τον άνθρωπο σε Ευμενίδες! δηλ. σε εποικοδομητική -δημιουργική στάση ζωής! Πώς μετατρέπονται οι Ερινύες σε Ευμενίδες; με ποιά λογική; Απάντηση: με την λογική την υπαρξιακή και με την λογική την πολιτειολογική! Τούτο, διότι με την αυτοδικία και την έκρηξη της εκδικητικής μανίας, δεν μπορεί να υπάρχει οργανωμένο κοινωνικό σύνολο!  Άρα, θα πρέπει, ξεκινώντας από την προσωπικότητα, να βιώνει το ίδιο το άτομο την αναγκαιότητα αυτής της μετάβασης από τις Ερινύες (την έξαλλη οργή του, τις τύψεις, τις ενοχές του) στην εποικοδομητική-δημιουργική διάθεσή του απέναντι στο σύνολο, την πόλη, την οικογένεια! ΠΩΣ; Πρώτον ενεργοποιώντας το Θεϊκό Φως που έχει μέσα του και δεύτερον ενεργοποιώντας το δεδομένο ότι  ο χρόνος είναι το μυστικό για την μετατροπή των Ερινύων σε Ευμενίδες! Αυτή είναι η λογική τελικά! Οι Ευμενίδες είναι  μία συλλογική σύλληψη, βρίσκονται στον πληθυντικό αριθμό, αναφέρονται σε πολλές παρουσίες! Οι Ερινύες ή Ευμενίδες είναι ενεργειακές συλλήψεις, ενεργειακές αντιστοιχίες! Ο χαρακτήρας τους σχετίζεται περισσότερο με την αναπροσαρμογή του μοτίβου εκδήλωσης μέσα στο χρόνο! Τούτο γίνεται ανάλογα με την εξισορρόπηση του σεναρίου που συνδέουν! Η φύση τους καθορίζεται από τα πράγματα! καθορίζεται από τις αντιδράσεις του ανθρώπου! από τις πεποιθήσεις του, και από τις πράξεις του, καθώς προείπαμε!

ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΑ-ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΚΑ

Οι λέξεις, οι ιδέες και οι σκέψεις είναι λειτουργίες του εγκεφάλου οι οποίες συμπαράγονται και συνεκφαίνονται! Η γλώσσα λειτουργεί με τις λέξεις της και τις εικόνες της ως καθρέφτης της πραγματικότητας της ασυνειδήτου - υποσυνειδήτου σκέψης! Ας δούμε τα πράγματα αναλυτικότερα: όταν ξυπνούν οι Ερινύες, σημαίνεται ότι ενεργοποιούνται τοξικές αναμνήσεις, δηλαδή δυναμικά στερεότυπα  λειτουργίας του εγκεφάλου! τοξικές αναμνήσεις βιωμάτων απορριπτικής μήτρας! Επίσης τοξικές αναμνήσεις από προηγούμενες ενσαρκώσεις! Όσο βαθύτερης προέλευσης (εκ του α-συνειδήτου) είναι αυτές οι τοξικές αναμνήσεις, τόσο αγριότερες είναι οι αφυπνιζόμενες Ερινύες! Μέχρι να κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου και εσύ θα το αποκαλείς  πεπρωμένο! άρα, η κρίσιμη ερώτηση είναι: τι μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη μοίρα μου; Η ουσία σου είναι που καθορίζει τα πάντα! η ουσία σου είναι ο ενεργητικός τρόπος μετοχής στο είναι!

Οι Ερινύες φέρονται  ως ολέθριοι καταστροφείς! Τούτο σημαίνει την απορριπτική μήτρα εν δράσει, επί του εμβρύου! Η απορριπτική μήτρα λειτουργεί ως όργανο του Κάρμα και του θελήματος του Πατέρα-Μητέρας Δημιουργού, δηλ. του Μεγάλου Σχεδίου! Η Ερινύα φέρεται ως θηλυκός δράκος, δηλαδή σαν πελώριος όφις! Τούτο σημαίνει την αίσθηση του εμβρύου ως προς την ομφαλίδα του! Το έμβρυο αντιλαμβάνεται ενδομητρίως και εσωτερικεύει σχέσεις χώρου, μορφής και λειτουργίας! Οι Ερινύες ονομάζονταν «τα παντομισή κνώδαλα»! τα παντομισή είναι τα μισητά σε όλους! Το κνώδαλο είναι το άγριο, επικίνδυνο ζώο, θηρίο, τέρας, όνειδος! Ακριβώς η αίσθηση (το βίωμα) του εμβρύου ως προς την απορριπτική του μήτρα-ομφαλίδα!  Η Ερινύα φρενών είναι η ψυχική αναστάτωση-διαταραχή! Αυτές ακριβώς προκαλεί το βίωμα της απορριπτικής μήτρας- ομφαλίδας!

Οι Ερινύες μυθολογικά, ήταν πρόσωπα που αποστέλλονταν από τους θεούς, για να επιφέρουν συμφορές στους ανθρώπους! Εξήγηση: Η μήτρα είναι το αντίστοιχο ανάλογο του θεού για το έμβρυο! Τούτο διότι η απορριπτική μήτρα-ομφαλίδα είναι μεγάλη και παντοδύναμη όπως ο θεός απέναντι στο αδύναμο έμβρυο που βασανίζεται υπό της απορριπτικής μήτρας! Όταν οι τρελοί διαπράττουν φόνο επειδή «τους διέταξε ο θεός» είναι η απορριπτική παντοδύναμη μήτρα η οποία εκδηλώνεται έτσι! Φυσικά έχουν το ακαταλόγιστο!

Η Ερινύα Αληκτώ ταιριάζει απόλυτα με την έννοια της αγωνίας ως εκκρεμότητας θανάτου! Αχ πότε θα τελειώσει-λήξει αυτό το θανατερό μαρτύριο που δεν έχει τέλος! Έτσι ακριβώς αισθάνεται το απορριπτόμενο έμβρυο υπό της μήτρας-ομφαλίδας του!

Η Ερινύα Τ(ε)ισιφόνη ταιριάζει απόλυτα με την αναπαραγωγή διδαγμένης αντίληψης απορριπτικής μήτρας, υπό του απορριπτόμενου εμβρύου, δηλ. θέλω να σου κάνω ό,τι μου έκανες (δύναμη εκδίκησης, ανταπόδοσης), δηλ. την φονική πράξη της μήτρας στο απορριπτόμενο έμβρυο! Αυτός είναι ο ενστικτώδης τρόπος της ταυτανταπόδοσης και η ψυχοδυναμική του! Ενίοτε η φονική πράξη της απορριπτικής μήτρας επί του εμβρύου ολοκληρώνεται, οπότε έχουμε την αυτόματη έκτρωση (αποβολή).

Η Ερινύα Μέγαιρα ονομάζεται έτσι εκ του ρήματος μεγαίρω, σημαίνοντος: ότι είμαι μέγας = ισχυρός, παντοδύναμος = η μήτρα, ως προανεφέρθηκε! Σημαίνει επίσης ότι θεωρώ κάτι πολύ μεγάλο, δηλαδή αναπαράγω τη διδαγμένη αντίληψη (πρότυπο, δυναμικό στερεότυπο) της απορριπτικής μήτρας: μήτρας που είναι η προσωποποίηση της εχθρικής διάθεσης, η μοχθηρή γυναίκα, η στρίγγλα των παραμυθιών (μύθων)! Επίσης το Μεγαίρω - η Μέγαιρα σημαίνει ότι αρνούμαι σε κάποιον δικαιώματα, εναντιώνομαι, αντιτείνω! Όλα αυτά είναι συμπεριφορές απορριπτικής μήτρας, αναπαραγόμενες δια της ενστικτώδους μιμήσεως!

Ελπίζω να σημειώσατε στην προηγούμενη παράγραφο το ρήμα ‘θεωρώ’! Τόνισα τούτο σκόπιμα για να σας δείξω ότι ο θεωρών νους του ανθρώπου - το σύστημα αυτοελέγχου του - οι πηγές του φρονείν του, αρχίζουν πρώιμα ήδη ενδομητρίως να διαμορφώνονται!                                                                      Αντιλαμβάνεστε πιστεύω, την σημασία της εξασθένησης αυτών των θανατηφόρων φαντασμάτων, που φωλιάζουν στο ασυνείδητό μας! μέσω της συνειδητής, λογικής διαχείρισης της διαδικασίας της συνχώρεσης - ενσωμάτωσης - αφομοίωσης εσωτερικά! (Αναλυτικά για την αντιμετώπιση βιωμάτων απορριπτικής μήτρας στο 1ο μάθημα του κύκλου).

Ο αγώνας μας να ξεπερνάμε τον ΦΟΒΟ (φόβους) μας, για να αντιληφθούμε αυτό το οποίο συμβαίνει εν αγνοία μας (στο ασυνείδητο) ΔΕΝ ΛΗΓΕΙ ΠΟΤΕ! Πολλάκις εκτείνεται σε πολλές ενσαρκώσεις!

Μέσω των προαναφερθέντων, αλλάζουμε το σχέδιο της ζωής μας και τον χαρακτήρα μας προς το καλύτερο! Σκοπός μας και στόχος μας να είναι η ενοποίηση των όψεων του Εαυτού - εαυτού μας σε ενιαίο, αρμονικό σύνολο, συμβολιζόμενο με το μηδέν, δηλαδή τον κύκλο, το σύμβολο της ολοκλήρωσης!

Καλό κουράγιο!

Σας ευχαριστώ!

Καλή επιτυχία!

Science & Esotericism-2

Φωτογραφία B

gallery/100_1087

Φωτογραφία Α

Επιστροφή στη σελίδα "Επιστήμη και Εσωτερισμός"
gallery/100_1088